Podcast 2. bölüm: Mini işte (Minijob) yıllık izin – bina temizliğinde en büyük 5 yanılgı.

Kısım 1: Giriş — tek bir makalenin altında yüzlerce yanıtsız soru (başlangıç 00:00)

Ses 1 · 00:00 720. Bu öyle herhangi bir istatistik değil. Bu, şu anda internette Minijob-Zentrale’nin tek bir makalesinin altında birikmiş çaresiz, öfkeli ve evet, tamamen kafası karışmış yorumların tam sayısı.

Ses 2 · 00:16 İnanılmaz, değil mi? 720?

Ses 1 · 00:19 Kesinlikle. Her gün ofis temizleyen, raflara mal dizen ya da kasada oturan 720 insan. Ve aslında hepsinin tam olarak aynı sorusu var. Yani: İzin hakkım konusunda şu anda tamamen kazıklanıyor muyum?

Ses 2 · 00:32 Ve ne yazık ki spoiler şu: Çoğu durumda evet, kazıklanıyorlar.

Ses 1 · 00:35 Aynen. İşte bu yüzden bugün buna çok yakından bakmak istiyoruz. Ruiz Gebäudeservice Hamburg’un resmi şirket podcast’ine hoş geldiniz. Çünkü biz burada fildişi kulesinde takım elbiseyle oturan, teoriden konuşan herhangi danışmanlar değiliz.

Ses 2 · 00:47 Evet, Allah korusun, hayır.

Ses 1 · 00:48 Aksine, işin tam içinden gelen işverenleriz. Ruiz’de her gün bina temizliğinde kendimiz Minijob çalışanı istihdam ediyoruz. Ve insan bu yaşanmışlıkları okuyunca şunu fark ediyor: Hakkında bu kadar çok yalan söylenen, bu kadar çok hile yapılan ya da sırf bilgisizlikten bu kadar yanlış hesap yapılan başka bir konu neredeyse yok.

Ses 2 · 01:06 Yani bu gerçekten sektörümüzde yapısal bir sorun. Bilgisizlik çok büyük, hem de adil olmak gerekirse masanın iki tarafında da. Evet, bu doğru. Ama işin en kötü yanı şu: Sonunda bu bilgisizliğin bedelini neredeyse her zaman temizlik personeli ödüyor. Ve bugün ortak öğle aramızda yaptığımız bu sohbetin görevi de tam olarak bu. Doğru. Yarım doğrulardan oluşan bu sık çalılığı artık bir güzel temizlemek istiyoruz. Basit, son derece pratik ve her şeyden önce o anlaşılmaz hukukçu dilini hiç kullanmadan. Zaten o dil sadece insanları korkutmaya yarıyor.

Kısım 2: Temel kural — saatler değil, günler sayılır (başlangıç 01:43)

Ses 1 · 01:43 İşte mesele tam olarak bu. Bu korkutma zaten ancak en temel bilgiler belirsiz kaldığı sürece işe yarıyor. Bu yorumlara bakınca, insanların daha ilk adımda hesabı yanlış yaptığı hissine kapılıyorum. Yani daha patronlarıyla konuşmadan önce. Kafa karışıklığı aslında nerede başlıyor?

Ses 2 · 02:01 Yani neredeyse herkesin yaptığı en büyük düşünce hatası, çalıştıkları saatleri toplamaya çalışmak.

Ses 1 · 02:09 Ha, tamam.

Ses 2 · 02:09 İnsanlar vardiya planlarına bakıp şöyle düşünüyor: Tamam, haftada on saat çalışıyorum. On saat için bana ne kadar izin düşer? Ve bu zaten tamamen yanlış bir yaklaşım.

Ses 1 · 02:22 Gerçekten tamamen yanlış mı?

Ses 2 · 02:24 Evet, tamamen. Çünkü kanun koyucu hiç de saat üzerinden hesap yapmıyor. Çıplak gerçeklere baktığımızda, demir gibi sağlam bir altın kural var. İzin hakkı için yalnızca çalıştığın günler sayılır, saatler değil.

Ses 1 · 02:39 Ah, dur, bunu bir saniye netleştirelim, çünkü bu devasa bir kaldıraç. Yani biri çalışma gününde iki saat boyunca merdiven boşluklarını silsin ya da beş saat boyunca koca bir açık ofisi pırıl pırıl yapsın, yıl sonundaki izin günlerinin salt sayısı açısından bu hiç fark etmez.

Ses 2 · 03:00 Hiç fark etmez. Kanun açısından bir çalışma günü bir çalışma günüdür. Nokta. Kanun koyucu dinlenme sürenin hesabında gerçekten sadece haftada kaç kez işe geldiğine bakar.

Ses 1 · 03:12 Vay be.

Ses 2 · 03:12 Evet. Her bir çalışmanın süresi ancak o izin gününün ücretlendirilmesinde rol oynar, ama kaç gün evde kalabileceğin sorusunda değil.

Kısım 3: Yüzme havuzu benzetmesi ve izin formülü (başlangıç 03:21)

Ses 1 · 03:21 Bunun bana hemen neyi hatırlattığını biliyor musun? Bu tam olarak yüzme havuzunun günlük bileti gibi.

Ses 2 · 03:27 Oh, güzel benzetme.

Ses 1 · 03:28 Evet, yani sabah gişeden bir bilet aldığında, cankurtaranın hiç umurunda olmaz: ister yoğun bir saat boyunca kulvarda yüzmek için kal, ister, ne bileyim, sekiz saat boyunca bütün aileyle çimenlikte uzan.

Ses 2 · 03:43 Doğru, evet.

Ses 1 · 03:44 Girişte tam olarak bir bilet kullanırsın, bir giriş bir giriştir. İş hayatında da bir çalışma günü işte bir çalışma günüdür.

Ses 2 · 03:51 Bu harika bir benzetme, gerçekten tam üstüne basıyor. Bir giriş, bir bilet. Ve bu yüzme havuzu mantığını şimdi iş hukukuna uygularsak, resmi yasal formül de birden çok anlaşılır hâle geliyor.

Ses 1 · 04:06 Tamam, anlat bakalım.

Ses 2 · 04:07 Yani Federal Yıllık İzin Kanunu temel varsayımında her zaman altı günlük çalışma haftasından yola çıkar. Altı gün çalışan kişinin yasal olarak en az 24 gün izni vardır. Formül de şöyle: Haftada gerçekten çalıştığın gün sayısı çarpı 24, sonra da bölü altı.

Kısım 4: Akılda tutulacak izin günleri tablosu (başlangıç 04:29)

Ses 1 · 04:29 Of, tamam. Bunu, belki şu anda elinde paspasla bizi dinleyen herkes için çok somut hâle getirelim. Çünkü kaynaklarımızdan, aslında sadece bir kez ezberlemen gereken harika derecede basit bir tablo çıkıyor.

Ses 2 · 04:42 Aynen.

Ses 1 · 04:43 Diyelim ki biri bizde haftada tam olarak bir gün temizlik yapıyor. Diyelim ki her cuma dört saat.

Ses 2 · 04:48 O zaman basitçe bir gün çarpı 24 bölü altı hesaplarsın. Bu da yılda tam dört izin günü eder.

Ses 1 · 04:57 Şey, bu ilk anda şok edici derecede az geliyor ama, değil mi? Dört gün mü?

Ses 2 · 05:01 Evet, birçok kişi böyle düşünüyor. Ama senin yüzme havuzu benzetmeni bir daha hatırla. Bu dört günü kullandığında, gerçekte dört cuma izinli olursun. Bu da senin için, şirkete tek bir adım bile atmak zorunda olmadığın art arda tam dört hafta demek.

Ses 1 · 05:19 Ah, tamam, işte aydınlanma anı bu. Yani dört gün, fiilen dört haftalık bir yokluğa yayılıyor.

Ses 2 · 05:27 Aynen öyle.

Ses 1 · 05:28 Peki haftada iki gün çalışırsam, yani diyelim ki hep salı ve perşembe?

Ses 2 · 05:33 O zaman bu doğal olarak iki katına çıkar. Haftada iki gün çalışmak, formüle göre yılda sekiz izin günü demek. Ve bunları art arda kullanırsan, yine tam dört hafta izinli olursun, çünkü izin hesabından her hafta sadece iki gün düşüyorsun.

Ses 1 · 05:49 İnanılmaz. Haftada üç günde de yılda on iki izin günü oluyor. Bu gerçekten büyü falan değil.

Ses 2 · 05:57 Kesinlikle değil, hayır.

Ses 1 · 05:58 Minijob çalışanı olarak sadece bu mini tabloyu aklında tutarsan, yani bir gün dört, iki gün sekiz, üç gün on iki izin günü eder, o zaman aslında artık kazıklanmamak için mükemmel bir kalkanın olur.

Ses 2 · 06:14 Doğru. Ve burada çok önemli bir nokta: Bu izin günleri, evde dinlendiğin ve o gün çalışarak normalde kazanacağın paranın tam olarak hesabına yatırıldığı günlerdir. Yani zamanı dinlenmeyle takas ediyorsun, ama gelir kaybıyla değil.

Kısım 5: Özel durum düzensiz çalışma saatleri — yıllık formül (başlangıç 06:32)

Ses 1 · 06:32 Tamam, ama burada eleştirel olarak araya girmek istiyorum.

Ses 2 · 06:34 Buyur.

Ses 1 · 06:35 Bütün bu hesap, ideal bir dünyadan yola çıkarsak harika işliyor ve çok da zarif; yani birinin taş gibi sabit bir vardiya planının olduğu bir dünyadan. Her salı, her perşembe. Ama biz burada temizlik sektöründeyiz. Çağrı üzerine çalışan sayısız insanın durumu ne olacak?

Ses 2 · 06:51 Evet, yedek personel.

Ses 1 · 06:52 Aynen, tamamen düzensiz temizlik yapanlar: bir hafta meslektaşı hasta olduğu için üç gün, sonra belki iki hafta hiç, sonra yine bir gün. Bunlar basit tablonun kalıbının tamamen dışında kalıyor, değil mi? Çünkü ortada haftada şu kadar gün diye net bir şey yok.

Ses 2 · 07:06 Hayır, kesinlikle dışında kalmıyorlar. Kanun koyucu bu karmaşık, düzensiz durumlar için de net bir çözüm öngörmüş. Sadece biraz daha fazla hesap işi gerekiyor.

Ses 1 · 07:18 Tamam.

Ses 2 · 07:19 Biri tamamen düzensiz çalışıyorsa, yıllık formül denen yöntemi uygularız. Tek bir haftaya ayrı olarak bakmak yerine bütün takvim yılını ele alırız.

Ses 1 · 07:30 Anlıyorum.

Ses 2 · 07:30 Hesap o zaman şöyle: 24 günlük yasal asgari izin, bu kişinin bütün yıl boyunca gerçekten çalıştığı gün sayısıyla çarpılır ve hepsi 260’a bölünür.

Ses 1 · 07:44 Dur, bir dakika. Neden tam olarak 260? Bu sayı birden nereden çıktı?

Ses 2 · 07:50 Güzel soru. 260, beş günlük çalışma haftası esas alındığında tam zamanlı bir çalışanın bütün bir yılda teorik olarak çalışabileceği gün sayısını ifade ediyor. Yani yarı zamanlı ve tam zamanlı çalışmayı adil bir orana oturtmak için adeta matematiksel bir temel çizgi.

Ses 1 · 08:07 Ah, tamam. Bunu somutlaştıralım. Yedek personel olarak son derece esnek çalışan birini ele alalım. Yıl sonunda oturuyoruz, bütün kâğıtları ve vardiya planlarını topluyoruz ve diyelim ki bu yıl tam 90 fiilî çalışma gününe ulaşıyoruz.

Ses 2 · 08:24 Güzel, o zaman 24 yasal izin gününü alıp bu 90 gerçek çalışma günüyle çarpıyoruz. Bu 2160 eder.

Ses 1 · 08:35 Tamam.

Ses 2 · 08:36 Sonra bu sayıyı temel çizgideki 260 yıllık çalışma gününe bölüyoruz. Hesap makinesindeki sonuç o zaman 8,3. Yani bu kişiye hesaben bu yıl için sekizden biraz fazla izin günü düşüyor.

Kısım 6: Ruiz Büroreinigung Hamburg’un izin hesaplayıcısı (başlangıç 08:51)

Ses 1 · 08:51 Tamam, çok dürüst olacağım, bu yıllık formülü ve sürekli kesirli hesapları kontrol ederken bir noktada ofiste ben de çıldırdım.

Ses 2 · 08:58 Evet, birçok kişinin başına geliyor.

Ses 1 · 09:00 İşte bu yüzden o zaman Ruiz Gebäudeservice’te ekibimize şunu dedik: Bize bunu saniyeler içinde hukuken sağlam biçimde çözen bir hesaplayıcı yapın, kimse mutfak masasında çaresizliğe düşmesin. Ve dinleyicilerimiz de şimdi tam olarak bunu tamamen ücretsiz kullanabilir.

Ses 2 · 09:13 Çok güzel.

Ses 1 · 09:14 Web sitemize, büroreinigung-ruiz.de Urlaubsanspruch im Minijob adresine girmen yeterli. Araç orada. Gerçekten sadece çalışma günlerini giriyorsun, hesapla düğmesine tıklıyorsun ve 10 saniyeden kısa sürede tam sayını görüyorsun. Stres yok, matematik hatası yok.

Ses 2 · 09:31 Ve bu araç son derece değerli. Çünkü biliyor musun, ancak kendi kesin, hukuken sağlam sayını bilirsen, işverenin sana karşı dürüst mü davranıyor yoksa seni şu anda mağdur mu ediyor, bunu değerlendirebilmek için bir temelin olur.

Kısım 7: Uygulamadaki en büyük 5 yanılgı (başlangıç 09:46)

Ses 1 · 09:46 Bu da beni doğrudan bir sonraki büyük soruna getiriyor. Çünkü bu hesaplar aslında bu kadar mantıklıysa ve bunun için araçlarımız bile varsa, neden internette sürekli bu korku hikâyelerini okuyorum?

Ses 2 · 09:58 Evet.

Ses 1 · 09:58 İşverenler izin vermeyi reddettiğinde, bu çoğu zaman eksik matematikten değil, bilinçli aldatma manevralarından kaynaklanıyor. Hadi uygulamadaki en zehirli bahaneleri parça parça inceleyelim. Burası gerçekten işin kalbi. Çünkü böyle şeyler okuyunca gerçekten tansiyonum çıkıyor. İnsanların tekrar tekrar duyduğu mutlak klasik ne?

Ses 2 · 10:17 Oh, açık ara birinci, (anlaşılmıyor), şu cümle: Sen burada zaten sadece Minijob’la çalışıyorsun. Minijob çalışanlarının yasal olarak hiç izin hakkı yoktur. Bu, kadrolu çalışanlara tanınan bir ayrıcalıktır.

Ses 1 · 10:29 Muhtemelen Almanya’da her gün binlerce kez söylenen bir cümle. Buna ne cevap veriyoruz?

Ses 2 · 10:35 Bunun tamamen saçma ve hukuken savunulamaz olduğunu. Bu, Federal Yıllık İzin Kanunu’nda apaçık yazıyor. İş hukukunda eşit davranma ilkesi denen bir ilke var. Minijob çalışanı iş hukuku açısından hiç de egzotik bir şey değil. Düpedüz olağan bir yarı zamanlı istihdam.

Ses 1 · 10:51 Aynen.

Ses 2 · 10:52 Ve eşit davranma ilkesi çok basitçe şunu söyler: Yarı zamanlı çalışanlara temel haklarında tam zamanlı çalışanlardan daha kötü davranılamaz. Minijob’u olan herkesin, gerçekten herkesin, ücretli dinlenme iznine tam olarak aynı yasal hakkı vardır. Patron olarak aksini iddia eden, ya soğukkanlılıkla yalan söylüyordur ya da kendi işletmesinin yönetimini düpedüz kontrol edemiyordur.

Ses 1 · 11:16 Bunu gerçekten iyice kavramak lazım. Bu eşit davranma ilkesi aslında devletin kurduğu bir koruma duvarı. O olmasaydı, kötü işverenler sırf izin günlerinden tasarruf etmek için her tam zamanlı işi hemen dört Minijob’a bölmeye başlardı.

Ses 2 · 11:30 Kesinlikle.

Ses 1 · 11:30 Yani kanun bu ücret dampingine sağlam bir set çekiyor. Bu da beni, daha geçenlerde yine duyduğum iki numaralı efsaneye getiriyor. Bu neredeyse daha da sinsi, çünkü konunun yabancısına ilk bakışta çok mantıklı, hatta cömert geliyor.

Ses 2 · 11:44 Oh, şimdiden tahmin ediyorum.

Ses 1 · 11:46 Patron diyor ki: Bak, bizde izin zaten doğrudan saat ücretine dahil. Bu yüzden bizde rakiplere göre saat başına biraz daha fazla alıyorsun. Bunu bir tercüme edeyim. Bu şu demek: İşveren bana belki saat başına 50 sent fazla ödüyor ve bununla bana dolaylı yoldan şunu söylüyor: Al sana birkaç sent ekstra, iznini kendin satın al ve beni izin dilekçeleriyle rahatsız etme.

Ses 2 · 12:09 Numara tam olarak bu. Ve bunu burada açık açık söylememiz lazım: Bu, tamamen hukuka aykırı bir sözleşme maddesi.

Ses 1 · 12:17 Hukuka aykırı mı? Vay be.

Ses 2 · 12:18 Evet, Minijob çalışanı olarak sözleşmende bunu bu şekilde imzalamış olsan bile, yazıldığı kâğıda değmez. Geçersizdir.

Ses 1 · 12:26 Tamam, neden tam olarak?

Ses 2 · 12:27 Çünkü kanun koyucu diyor ki dinlenme izninin çok özel, pazarlığa açık olmayan bir amacı var, o da çalışanın dinlenmesi. Kanuna göre izin zorunlu olarak aynı anda iki şey demek. Fiziksel olarak izinli olursun ve bu süre içinde maddi olarak güvence altında olursun. İkisi birlikte.

Ses 1 · 12:47 Yani normal ücret ile izin parasının kesin olarak ayrılması aslında devletin bir tür psikolojik koruma mekanizması mı?

Ses 2 · 12:55 Evet, öyle de bakılabilir.

Ses 1 · 12:57 Çünkü dürüst olalım, Minijob’daki birçok insanın paraya çok acil ihtiyacı var. Elektrik faturasını ödemek için saat başına 50 sent fazlayı bugün seve seve alırlar. Ama sekiz ay sonra fiziksel olarak tamamen tükenmiş olurlar, aslında bir hafta mola vermeleri gerekir, ama buna güçleri yetmez, çünkü o izinli haftada sıfır euro kazanırlar. Yani devlet burada insanları kendi mali çaresizliklerinden doğan sömürüye karşı koruyor.

Ses 2 · 13:22 Aynen öyle. Ücret önceden dilim dilim ödenemez, çünkü tam olarak senin az önce anlattığın şey olur. Mali sıkıntı yüzünden artık hiç izin kullanılmaz. Dinlenme amacı, yani sağlığın korunması, böylece tamamen baltalanır. Bu yüzden kanun der ki: Hayır, izin zaman olarak kullanılmalı ve tam o sırada ödenmelidir.

Ses 1 · 13:47 Kesinlikle mantıklı. Tamam, kötü işverenlerin eski hileler sandığından çıkan bir sonraki numara yine az önceki matematiğimizle ilgili. Temizlik görevlisi bir hafta izin almak istiyor. Ve ofis diyor ki: Evet, tabii ki izin alırsın. Ama bir hafta için elbette hesabından beş izin günü düşmen gerekir.

Ses 2 · 14:05 Ah evet.

Ses 1 · 14:06 Hem de kişi sözleşmeye göre belki sadece salı ve perşembe günleri temizlik yapıyor olsa bile.

Ses 2 · 14:09 Bu, çalışanın izin hesabını yapay olarak ve rekor hızda boşaltmak için inanılmaz derecede küstah bir hesap hilesi. Az önceki yüzme havuzu benzetmemizi bir hatırlayalım. Ve gün kuralını.

Ses 1 · 14:22 Aynen, bir gün bir bilettir.

Ses 2 · 14:24 Doğru. İzin hesabından her zaman sadece normalde gerçekten çalışmak zorunda olacağın günler düşülebilir. Sözleşmeye göre zaten sadece salı ve perşembe temizlik yapıyorsan ve bütün bir hafta Mallorca’ya uçmak istiyorsan, izin dilekçene de sadece salı ve perşembe için izin yazarsın.

Ses 1 · 14:43 Aha.

Ses 2 · 14:44 Yani tamamen izinli bir hafta için tam olarak iki izin günü kullanırsın, beş değil.

Ses 1 · 14:50 Yani bu senaryoda işveren, çalışanın zaten kanepede yatıyor olacağı günleri hesabından çekip almaya çalışıyor. Bu fiilen dinlenme zamanının çalınması. İnanılmaz.

Ses 2 · 15:02 Evet, öyle.

Ses 1 · 15:04 Peki yazın durum ne? Birçok küçük ofis ya da muayenehane ağustosta genellikle haftalarca kapanıyor. Ekibimizden sık sık duyuyorum, başka firmalardaki iş görüşmelerinde onlara şöyle deniyormuş: Şey, eh, biz ağustosta üç hafta toplu izin yapıyoruz. Böylece bütün yıllık iznin de bitmiş olur. Yani yıl içinde hiç sormana gerek yok.

Ses 2 · 15:28 Evet, bu dört numaralı yanılgı.

Ses 1 · 15:29 Yani patron Karayipler’e uçuyor, dükkânı kapatıyor ve temizlik görevlisi olarak benim bütün dinlenmem başkası tarafından mı belirleniyor?

Ses 2 · 15:37 Hayır, burada da içtihat çalışanı korumak için çok net sınırlar çiziyor. İşveren organizasyonel nedenlerle toplu izin kararı alabilir. Evet, bu onun hakkı.

Ses 1 · 15:49 Tamam.

Ses 2 · 15:49 Ama asla, ve işin can alıcı noktası bu, çalışanlarının bütün yıllık iznini kendisi planlayamaz. Alman iş mahkemeleri burada çok açık konuşuyor: İznin bir kısmı her zaman çalışanın serbestçe seçebileceği şekilde kalmalı. Hukuk uygulamasında genellikle yıllık iznin en fazla beşte üçünün toplu izinle planlanabileceği kabul edilir.

Ses 1 · 16:15 Ah, ilginç.

Ses 2 · 16:16 Geri kalanı senin. Ve bu, çalışanların özerkliği için son derece önemli. Sadece iznini çocukların okul tatiline göre ayarlamak zorunda olan anne babaları düşün.

Ses 1 · 16:25 Bu, planlama güvenliği açısından son derece önemli bir bilgi. Güzel, şimdi de bir senaryo daha geliyor, benim mutlak favorim, çünkü çok yüzsüzce: resmi tatiller.

Ses 2 · 16:32 Eyvah.

Ses 1 · 16:33 İşveren arıyor ve diyor ki: Bak, gelecek hafta perşembe İsa’nın Göğe Yükselişi Bayramı, ofis kapalı, yani temizliğe gelemezsin. Ama merak etme, maaşını yine de alırsın. Sen sadece cuma günü gelip dört saatini telafi edersin.

Ses 2 · 16:48 Bu kesinlikle olmaz. Çünkü bu senaryoda artık İzin Kanunu değil, başka, çok güçlü bir kanun devreye giriyor: Ücret Ödemesinin Devamı Kanunu. Ve o, tam olarak bu telafi çalışmasını açıkça yasaklıyor.

Ses 1 · 17:04 Kural tam olarak nasıl?

Ses 2 · 17:05 Kural basit. Normal temizlik günün yasal bir resmi tatile denk gelirse, o gün izinlisin. Ve o gün, saatlerini tamamen normal şekilde çalışmışsın gibi tam olarak aynı ücreti alırsın. Amasız, fakatsız.

Ses 1 · 17:20 Dur, Ücret Ödemesinin Devamı Kanunu’nu ayrıntılı bilmeyen herkes için kısa bir dur işareti. Bu aslında sadece şu demek: Devlet sana, takvimdeki kırmızı bir günün cüzdanında delik açmayacağını garanti ediyor. Doğru mu?

Ses 2 · 17:34 Doğru.

Ses 1 · 17:35 Dur bir dakika, işveren şimdi benden cuma günü telafi çalışması yapmamı isterse, devletin belirlediği resmi tatili fiilen bana karşı bir ceza olarak kullanmış olur. Perşembe günkü resmi tatili sübvanse etmek için cuma günü boş zamanımın dört saatini benden çalar.

Ses 2 · 17:49 Bu talebin arkasındaki ekonomik gerçek tam olarak bu. İşveren burada bir resmi tatilin girişimcilik riskini düpedüz çalışanın boş zamanına yıkmaya çalışıyor. Bu saatleri başka bir gün telafi etmek ya da önceden çalışmak için kesinlikle sıfır hukuki yükümlülük var.

Ses 1 · 18:07 Evet, inanılmaz.

Ses 2 · 18:08 Resmi tatil, devletin toplumsal bir mola olarak belirlediği ücretli bir izin günüdür. Çalışanın bedelini ödemek zorunda olduğu ücretsiz bir kayıp değildir.

Ses 1 · 18:18 Bunu gerçekten iyice sindirmek lazım. Resmi tatil resmi tatildir ve ücreti ödenir.

Kısım 8: Ruiz Büroreinigung Hamburg’da bunu böyle yapıyoruz (başlangıç 18:23)

Ses 1 · 18:23 Bütün bu mekanizmaları ve hileleri duyunca, insan bunun sektörde nasıl bu kadar sistematik olarak olabildiğini gerçekten merak ediyor. Ama biz kendi yanımızda, yani Ruiz Gebäudeservice’te, matematiksel ya da yapısal olarak tam da bu tuzaklara düşmeyi aslında nasıl önlüyoruz? Sonuçta bunun temiz ve adil şekilde çözülebileceğini göstermek istiyoruz.

Ses 2 · 18:43 Yani anahtar burada çok açık bir şekilde ilk günden itibaren idari yapılanmada yatıyor. Ruiz’de önceden yazılı bir iş sözleşmesi olmadan kimse işe başlamaz. Ve orada izin hakkı ince yazıların arasında bir yere saklanmış değildir, apaçık gün olarak belirtilmiştir.

Ses 1 · 19:02 Doğru.

Ses 2 · 19:03 Bu, bilgisizlik gibi temel sorunu zaten çözüyor. Ama işverenler için asıl zorluk, ve bu kadar çok kişinin bundan kaçmasının nedeni de bu, izin sırasında doğru ödeme. Özellikle saatleri çoğu zaman çok değişen temizlik personelinde. Bunu bordro muhasebesinde tam olarak nasıl uyguluyorsunuz?

Ses 1 · 19:24 Burada kanunun bize sunduğu hukuken en adil yönteme uyuyoruz. İzin ücreti bizde, izin başlamadan önceki son 13 haftanın ortalama kazancına göre hesaplanıyor.

Ses 2 · 19:35 Aynen, 13 hafta kuralı.

Ses 1 · 19:37 Bu 13 haftanın neden bu kadar dâhiyane bir mekanizma olduğunu kısaca açıklayayım. Hasta bir meslektaşının yerine geçtiğini düşün. Geçen ay epey fazla mesai yaptın ve ekstra vardiyalara girdin. Bu sayede o dönem için yaşam standardını da doğal olarak biraz yukarı ayarladın.

Ses 2 · 19:54 Mantıklı, evet.

Ses 1 · 19:55 Şimdi sonraki ay izne çıktığında, seni birden yine mutlak asgari maaşına düşürürsek, bu son derece haksız olur. Kanun çok açık söylüyor: Dinlenmen maddi bir geri adım olamaz. Bu yüzden son 13 haftayı, yani tam olarak bir çeyreği alıyoruz ve bundan ortalamanı çıkarıyoruz. Yani izin paran, gerçek ve en son performansını yansıtıyor.

Ses 2 · 20:20 Ve birçok işveren de tam olarak bundan çekiniyor, çünkü idari açıdan daha zahmetli. Bu 13 haftalık hesabı her izin başlangıcında yeniden yapmak gerekiyor. Bu da düzgün bir yazılım ve iyi bir muhasebe gerektiriyor. Ama çalışanı gerçekten koruyan tek yol bu.

Ses 1 · 20:37 Kesinlikle. Ve sağlam şekilde yerleştirdiğimiz, maalesef çok sık halının altına süpürülen bir nokta daha var. Ağır engellilik konusu.

Ses 2 · 20:45 Ah evet, çok önemli bir konu.

Ses 1 · 20:47 Engellilik derecesi, yani GdB denen derece 50 veya daha fazla olan Minijob çalışanları, bizde tam da Dokuzuncu Sosyal Kanun Kitabı’nın açıkça öngördüğü gibi, yılda orantılı olarak beş gün ek izin alıyor.

Ses 2 · 21:01 Bu harika!

Ses 1 · 21:02 Bu bizden güzel bir bonus değil, bu onların zorlukla kazanılmış hakkı. Ve bu bizde tartışmasız, hemen sisteme işleniyor.

Ses 2 · 21:10 Bu gerçekten uygulanan, adil iş hukukuna mükemmel bir örnek. Güncel ekonomik çerçeveyi de görmemiz lazım. 2026 yılındayız. Bu da demek oluyor ki burada saatte 13,90 euroluk yasal asgari ücretten bahsediyoruz. Aynı zamanda Minijob için kazanç sınırı ayda 603 euro.

Ses 1 · 21:32 Bunlar bu ülkede adil çalışmanın mutlak, yerinden oynatılamaz korkulukları. Bunun altına inen, izin ödemesinde hile yapan ya da resmi tatilleri telafi ettiren herkes, sadece kendi çalışanlarını dolandırmış olmaz. Aynı zamanda dürüst firmalara karşı yasa dışı bir rekabet avantajı da elde eder.

Ses 2 · 21:51 Kesinlikle.

Ses 1 · 21:51 Ruiz’de çok açık bir şekilde şunu göstermek istiyoruz: Kârlı, başarılı bir temizlik şirketi yönetebilir, güvenilir kalite sunabilir ve yine de çalışanlarına tamamen adil ve kanunun lafzına uygun davranabilirsin. Bunlar birbirini hiç dışlamıyor.

Ses 2 · 22:07 Aksine, iyi insanların bulunmasının son derece zor olduğu bir piyasada iyi çalışanları şirkete bağlıyor.

Ses 1 · 22:14 Aynen öyle.

Kısım 9: 3 maddelik kontrol listeniz ve vedalaşma (başlangıç 22:15)

Ses 2 · 22:15 Ve şimdi bütün bu hukuki ve matematiksel ayrıntıları özetlersek, sonunda çok basit ama güçlü bir sonuca varıyoruz. Bilgi, sömürüye karşı korur. Haklarını bilen birine kimse bir şey yutturamaz.

Ses 1 · 22:31 Aynen öyle. Ve şu anda belki temizlik yaparken, trende ya da kanepede bizi dinleyen sen, bütün bunları sadece ilginç bir sohbet deyip geçmeyesin diye, son olarak senin için somut, üç maddelik bir kontrol listemiz var.

Ses 2 · 22:43 Çok güzel.

Ses 1 · 22:44 Kendini su geçirmez şekilde güvenceye almak için en iyisi hemen yapman gereken üç şey. Madde 1: Haftada gerçekte kaç gün çalıştığını daha bugün say. Kâğıdındaki saatleri bir unut. Sadece iş yerine adım attığın tek tek günleri say.

Ses 2 · 23:00 Doğru. Madde 2: Kendi kişisel izin hakkını hesapla. Dediğimiz gibi, bunun için karmaşık denklemler kurman gerekmiyor. Bunun için sadece büroreinigung-ruiz.de eğik çizgi Urlaubsanspruch eksi im Minijob adresindeki hesaplayıcımızı kullan.

Ses 1 · 23:20 Ve madde 3.

Ses 2 · 23:20 İş sözleşmeni al.

Ses 1 · 23:23 Klasörden çıkar, tozunu al ve sakin sakin baştan sona oku.

Ses 2 · 23:28 İçinde bir yerde şüpheli bir şey yazıyor mu?

Ses 1 · 23:30 Mesela, şey, izin saat ücretiyle karşılanmıştır gibi bir cümle?

Ses 2 · 23:34 Evet ise, artık bunun yasa dışı olduğunu kesin olarak biliyorsun ve kısa süre içinde patronunla konuşman gerekir.

Ses 1 · 23:42 Kesinlikle.

Ses 2 · 23:43 Ve tam da bu beni, bugün öylece ortada bırakmak istediğim son bir düşünceye getiriyor. En başta bu 720 çaresiz yorumdan bahsetmiştik.

Ses 1 · 23:54 Evet.

Ses 2 · 23:54 Bir düşün, yarından itibaren, gerçekten yarın sabah saat sekizden itibaren, Almanya’daki her bir Minijob çalışanı kanunen hakkı olan izni ve hakları tam olarak talep etse bütün Alman temizlik sektöründe neler olurdu? Yıllardır esas olarak çalışanların bilgisizliğine ve korkusuna güvenen bu kara koyunlar sistemi o zaman düpedüz çöker miydi? Bunu bir düşün.

Ses 1 · 24:17 Kapanış için müthiş güçlü bir soru. Dışarıdaki bazı işverenlerin belki kendilerine de sorması gereken bir soru. Bütün bu kuralları gerçekten harika ve derinlemesine açıkladığın için teşekkür ederim.

Ses 2 · 24:28 Rica ederim, çok keyifliydi.

Ses 1 · 24:29 Ve dinlediğin için de sana teşekkürler. Öğle aranı rahatça tamamla. Belgelerini gözden geçir ve kendine iyi bak. Bir dahaki sefere kadar.