Podcast 3. bölüm: saat başına en az 33 € net fiyatın ardındaki matematik – Hamburg’da ofis temizliğinin gerçek maliyeti.

Kısım 1: Giriş — kelepir pahalıya patladığında (başlangıç 00:00)

Ses 2 · 00:00 Bir düşün: Şirketin için yılın kesinlikle en iyi anlaşmasını yapmış olduğunu hissediyorsun.

Ses 1 · 00:07 Ah evet, sabit giderlerden gerçekten bir şeyler kurtardığında yaşanan o klasik his.

Ses 2 · 00:11 Aynen. Bütün ofis bütçesini mercek altına aldın, temizlik konusunda sıkı pazarlık ettin ve şimdi, diyelim ki, her ay koca 300 euro tasarruf ediyorsun.

Ses 1 · 00:21 Ve tabii kendi sırtını güzelce sıvazlıyorsun.

Ses 2 · 00:24 Kesinlikle. İşletme ekonomisi dehası olduğunu düşünüyorsun. Ama işte, altı ay sonra birden gümrük ya da sağlık sigortası kasası ofisinde dikiliyor.

Ses 1 · 00:34 Ve işte o zaman işler gerçekten tatsızlaşıyor.

Ses 2 · 00:36 Hem de nasıl. Çünkü ödenmemiş binlerce euroluk sosyal sigorta primleri için seni bizzat sorumlu tutuyorlar. Yani sözde kelepir anlaşman adeta tıkır tıkır işleyen bir saatli bombaya dönüşüyor.

Ses 1 · 00:47 Her genel müdür için tam bir kâbus.

Ses 2 · 00:50 Baştan söyleyelim: Bu, Ruiz Gebäudeservice Hamburg’un bir podcast’i.

Ses 1 · 00:54 Aynen. Bugünkü konu son derece önemli ve, eh, çoğu zaman tamamen haksız yere kuru bir dipnot olarak geçiştiriliyor.

Ses 2 · 01:02 Evet, maalesef.

Ses 1 · 01:03 Bugün için önümüze devasa bir veri yığını, içeriden bilgiler ve Ruiz Gebäudeservice’in özel web sitesi verilerini koyduk. Bununla da bu sektörün ardındaki sert hukuki ve ekonomik gerçekliği çözmek istiyoruz.

Ses 2 · 01:19 Doğru. Çünkü bugün bütün bu sektörün bir numaralı Google aramasını konuşuyoruz. Yani: Hamburg’da ofis temizliği ne kadar tutar?

Ses 1 · 01:28 Bir ofis yöneten herkesin muhtemelen kendine en az bir kez sorduğu bir soru.

Ses 2 · 01:31 Kesinlikle. Ve sana söz veriyorum, bu, iki dakika sonra ayaklarının uyuşacağı türden sıkıcı bir fiyat listesi olmayacak.

Ses 1 · 01:39 Hayır, tam tersine.

Ses 2 · 01:40 Çünkü oldukça büyüleyici bir matematik denkleminden söz edeceğiz. Kayıt dışı çalışmanın karanlık derinliklerine bakacağız ve minicik bir girişimin temizlik için metrekare başına neden dev, milyonluk bir şirketten daha fazla ödemek zorunda olduğu şeklindeki gerçekten tuhaf soruyu da açıklığa kavuşturacağız.

Ses 1 · 01:58 Ve tam bu noktada konu, bir ofis yöneten ya da orada çalışan herkes için gerçekten önemli hâle geliyor. Biliyor musun, bu konuda şeffaflık artık salt bir bütçe meselesi değil.

Ses 2 · 02:08 Peki ne o zaman?

Ses 1 · 02:08 Bu şeffaflık seni, hizmet alan taraf olarak, uygulamada, evet, gerçekten varlığını tehdit edebilecek gerçek hukuki tuzaklardan korur. Yani bugün bu yapıları soğukkanlı bir şekilde didik didik incelemek fazlasıyla değer.

Kısım 2: Hamburg’daki fiyat aralığı (başlangıç 02:22)

Ses 2 · 02:22 Tamam, o zaman doğrudan elimizdeki verilere dalalım. Hamburg piyasasına bakınca, orada devasa bir fiyat aralığı görüyoruz.

Ses 1 · 02:32 Evet, farklar çok büyük.

Ses 2 · 02:33 Burada yaklaşık 2,7 euro net ortalama metrekare fiyatından söz ediyoruz. Ama bu, işte, sadece ortalama.

Ses 1 · 02:42 Aynen, ilginç olan aralık.

Ses 2 · 02:44 Doğru. Kaynaklarımıza göre bu uç aralık, en alttaki 1,65 eurodan metrekare başına 3,85 euroya kadar çıkıyor.

Ses 1 · 02:54 Bu gerçekten muazzam bir fark.

Ses 2 · 02:56 Evet, ve buna böyle bakınca aklıma hemen bir soru takılıyor. 3,85 euroluk bir ofiste, 1,65 euroluk ofiste olmayan tam olarak ne oluyor?

Kısım 3: Üç ofis dünyası — küçük, orta, büyük (başlangıç 03:07)

Ses 1 · 03:07 Bunu gerçekten anlamak için kaynakların Hamburg’daki ofis manzarasını aslında nasıl yapılandırdığına bakmamız gerekiyor. Temelde üç dünya var.

Ses 2 · 03:16 Tamam, anlat bakalım. Bir numaralı dünya hangisi?

Ses 1 · 03:19 Birinci dünya küçük ofis. Klasik bir girişimi, tek avukatlı bir hukuk bürosunu ya da belki küçük bir terapi muayenehanesini düşün.

Ses 2 · 03:26 Hani şu tipik bir iki odalı yerler.

Ses 1 · 03:28 Aynen. Burada 80 ile 150 metrekare arasındayız. Temizlik çoğunlukla haftada iki ila üç kez yapılıyor. Verilere göre maliyet ayda yaklaşık 380 ila 650 euro.

Ses 2 · 03:42 Tamam, demek temel bu. Peki bir basamak yukarı çıkarsak?

Ses 1 · 03:46 O zaman orta kategoriye geliyoruz. Orada 150 ile 400 metrekare arasındaki alanlardan söz ediyoruz.

Ses 2 · 03:54 Bunlar ne tür şirketler peki?

Ses 1 · 03:56 Bunlar tipik olarak klasik ajanslar, büyüyen BT şirketleri ya da köklü, daha büyük hukuk büroları. Orada haftada iki kez çoğu zaman artık yetmiyor.

Ses 2 · 04:04 Çünkü orada daha fazla ziyaretçi trafiği mi var?

Ses 1 · 04:06 Aynen. Daha çok insan, daha çok hareket. Sıklık orada çoğu zaman haftada üç ila beş kereye çıkıyor. Fiyat olarak da burada aylık 650 ile 1.400 euro arasındayız.

Ses 2 · 04:16 Tamam, anlıyorum. Sonra da en büyükler geliyor, değil mi?

Ses 1 · 04:19 Doğru. Bunun üstünde de ağır sıkletler var. Büyük şirketler, büyük hukuk büroları, yani 400 metrekareden başlayıp yukarı giden alanlar. Çoğu zaman birkaç kata yayılmış.

Ses 2 · 04:29 Orada da herhalde iki kez temizlik artık yetmiyordur.

Ses 1 · 04:32 Kesinlikle yetmiyor. Orada genellikle her gün temizlik yapılıyor ve maliyetler 1.400 eurodan başlayıp yukarı çıkıyor.

Ses 2 · 04:39 Tamam, büyüklük sınıflarını şimdi anladım.

Kısım 4: En az 33 € net fiyatın hesabı — bir saatin fiyatında neler var (başlangıç 04:42)

Ses 2 · 04:42 Ama şimdi hemen yaraya parmak basmam lazım. Çünkü belgelerimizde sürekli olarak çok belirli, merkezi bir sayı karşımıza çıkıyor.

Ses 1 · 04:51 Saatlik ücreti mi kastediyorsun?

Ses 2 · 04:52 Aynen. Profesyonel bir temizlik için gerçekçi saatlik ücret Hamburg’da yaklaşık 33 euro net. Bir dakika. 33 euro mu? Saatine mi?

Ses 1 · 05:04 İlk bakışta çok gibi geliyor. Biliyorum.

Ses 2 · 05:06 Yani tipik bir geçici yardımcı işini falan düşündüğümde, bir saatlik temizlik için 33 euro net ilk anda gerçekten muazzam bir para gibi geliyor.

Ses 1 · 05:16 Evet, çoğu zaman ilk düşünce bu oluyor.

Ses 2 · 05:17 Bu kadar para nereye akıp gidiyor peki? Temizlik personelinin hepsi Porsche mi sürüyor, orada ne oluyor?

Ses 1 · 05:22 Bu kesinlikle haklı bir soru. Ve işte tam da bu sektörün kaçınılmaz matematiksel gerçekliğini bir çözümlememiz gereken an.

Ses 2 · 05:32 Tamam, merak ediyorum.

Ses 1 · 05:33 Burada büyüleyici olan şu: 33 euroluk bu fiyatın vahşi bir kâr hırsıyla kesinlikle hiçbir ilgisi yok. Bu, basit, kaçınılmaz bir varoluş matematiği.

Ses 2 · 05:44 Tamam, o zaman bunu bana bir hesaplayıp göster.

Ses 1 · 05:45 Bunu adım adım yapalım. Birinci temel, bina temizliğindeki yasal, genel bağlayıcı toplu sözleşme ücreti. Ocak 2026’dan bu yana saat başına tam 15 euro brüt.

Ses 2 · 05:59 Genel bağlayıcı demek, hiçbir şirketin bundan kaçamayacağı demek, değil mi? Sendika olsun olmasın, bu yasa herkes için geçerli.

Ses 1 · 06:06 Doğru. Bu, mutlak yasal alt sınır. Peki, bu 15 euronun üzerine şimdi zorunlu olarak işçilik yan giderleri ekleniyor.

Ses 2 · 06:14 Tabii, sigortalar falan.

Ses 1 · 06:16 Aynen. Burada sosyal sigortalardan, meslek kazaları sigortası birliğine (Berufsgenossenschaft) ödenen primlerden, izin parasından ve tabii hastalık hâlinde ücretin ödenmeye devam etmesinden söz ediyoruz.

Ses 2 · 06:24 Bu rakamlarla ne kadar ediyor?

Ses 1 · 06:26 Almanya’da sektörde olağan oran yaklaşık yüzde 25. Bu yüzde 25’i 15 euroya eklersen tam 18,75 euroya ulaşırsın.

Ses 2 · 06:35 Yani neredeyse 19 euro.

Ses 1 · 06:37 Doğru. Ve bu, tek bir saatlik çalışmanın salt, çıplak personel maliyeti. Henüz tek bir temizlik maddesi bile ödenmiş değil.

Ses 2 · 06:44 Tamam, 18,75 euro, bunu tamamen anlıyorum. Ama 18,75 eurodan, müşteriye sonunda faturada sunulan 33 euroya kadar hâlâ devasa bir sıçrama var. Daha 14 euro eksik.

Ses 1 · 06:59 Evet, ama şimdi sektörün demir kuralı devreye giriyor. Bina temizliğinde salt personel maliyeti genellikle toplam maliyetin yüzde 75 ila 80’ini oluşturur.

Ses 2 · 07:10 Ha, anladım, tamam.

Ses 1 · 07:11 Bu, işte son derece personel yoğun bir iş. Sadece paspası sallayan insan yok ki.

Ses 2 · 07:16 Malzeme de gerekiyor, değil mi?

Ses 1 · 07:18 Kesinlikle. Buna temizlik maddeleri, kaliteli mikrofiber bezler, makinelerin ve elektrikli süpürgelerin aşınması ekleniyor.

Ses 2 · 07:25 Doğru, onlar da para tutuyor.

Ses 1 · 07:27 Ve ekiplerin ulaşımı için araçların parasını ödemen gerekiyor, ofiste bir şey bozulursa diye sorumluluk sigortalarının da; mesela pahalı bir monitör.

Ses 2 · 07:35 Ah, bu hiç aklıma gelmemişti.

Ses 1 · 07:37 Buna ek olarak ofiste bir planlama ekibine ve yerinde kalite kontrolü yapan saha sorumlularına ihtiyacın var. Ve evet, günün sonunda işletmenin ekonomik olarak ayakta kalabilmesi için elbette küçük bir kâr marjına da ihtiyacı var.

Ses 2 · 07:48 Ha, tamam. Yani ofis temizliği, herkes için sabit fiyatlı, sadece bir düğmeye basıp açtığın bir Netflix aboneliği gibi değil. Daha çok ısmarlama bir takım elbise dikmeye benziyor.

Ses 1 · 07:59 Çok iyi bir karşılaştırma, evet.

Ses 2 · 08:00 Yani bu 18,75 euroyu alıp bütün bu zorunlu sabit giderleri ve bu risk payını üstüne eklersem, bu tutar adeta kendiliğinden şişiyor.

Ses 1 · 08:10 Aynen öyle.

Ses 2 · 08:11 Ve böylece kaçınılmaz olarak yaklaşık 33 euroluk bu faturalama ücretine varıyorum.

Ses 1 · 08:16 Öyle. Matematik burada yalan söylemez. Bu saatlik ücretin belirgin şekilde altında kalan her teklif, işletme ekonomisi açısından düpedüz imkânsız. En azından Alman yasalarına sıkı sıkıya uyuluyorsa.

Ses 2 · 08:28 Müşteri olarak bakış açısı da tabii ki tamamen.

Ses 1 · 08:31 Ne bakımdan?

Ses 2 · 08:31 Şöyle ki: Bir şirketin patronu olarak şimdi sıkı bir pazarlığa girişip birini saatte 33 eurodan, diyelim ki, 25 euroya indirirsem.

Ses 1 · 08:43 Evet?

Ses 2 · 08:44 O zaman hiç de zeki bir pazarlık ustası değilim. O zaman fiilen doğrudan bir insanın yasal asgari ücretinden kesiyorum. Ya da firmayı kalitede büyük ölçüde hile yapmaya zorluyorum.

Ses 1 · 08:57 Kesinlikle. Acı gerçek bu. O anda temizlik firmasının şişirilmiş kâr marjından tasarruf etmiyorsun, hizmetin ta özünden kesiyorsun.

Ses 2 · 09:08 Vay be. Tamam, arka plandaki zaman matematiğinin aslında hep aynı olduğunu anladık. Dürüst bir saatlik iş yaklaşık 33 euro tutuyor.

Ses 1 · 09:18 Doğru.

Kısım 5: Fiyatı neden iş yükü belirler (başlangıç 09:18)

Ses 2 · 09:18 Ama, ıı, bu beni şimdi en baştaki soruma geri getiriyor. Zaman hep aynı tutuyorsa, metrekare fiyatları neden 1,56 eurodan 3,85 euroya kadar bu kadar uç şekilde dalgalanıyor?

Ses 1 · 09:34 Güzel soru.

Ses 2 · 09:35 Küçük girişim neden metrekare başına dev şirketten daha fazla ödüyor? Bu bana bir şekilde ters geliyor. Miktar indirimi, güzel, hoş, ama insan daha hızlı temizlemiyor ki.

Ses 1 · 09:46 Bunu en iyi bir nakliyat firmasıyla karşılaştırabiliriz.

Ses 2 · 09:49 Tamam, nasıl yani?

Ses 1 · 09:51 Düşün ki nakliyeci tutuyorsun. İster zemin kattaki küçük, tek odalı bir daireyi boşaltsınlar ister devasa bir villayı. Kamyonun gelmesi, adamların inmesi, aletleri çıkarması, durumu kolaçan etmesi ve aralarında anlaşması gerekiyor.

Ses 2 · 10:07 Doğru, hazırlık aynı.

Ses 1 · 10:09 Aynen. Bu hazırlık süresi, bu sabit iş yükü her iki durumda da neredeyse aynı.

Ses 2 · 10:14 Ha, ve küçük 80 metrekarelik ofiste ulaşım, kıyafet değiştirme, anahtar teslimi ve temizlik arabasının hazırlanması için bu sabit maliyetler o zaman minicik bir alana mı dağılıyor?

Ses 1 · 10:28 Aynen. Etrafındaki o 30 dakika orada bütün ağırlığıyla hissediliyor.

Ses 2 · 10:32 Anlıyorum. Bu yüzden küçük ofislerde metrekare başına fiyat doğal olarak fırlıyor.

Ses 1 · 10:38 Doğru. 400 metrekarelik büyük bir alanda ise ölçek etkileri devreye giriyor. Sabit maliyetler basitçe çok daha fazla alana dağılıyor.

Ses 2 · 10:46 Ve muhtemelen insan daha çabuk akışa giriyor, değil mi?

Ses 1 · 10:49 Kesinlikle. Büyük, bütünlüklü bir katta bambaşka bir çalışma ritmin olur. Odadan odaya yollar daha kısa, sürekli bina değiştirmek gerekmiyor, bütün süreç daha verimli hâle geliyor.

Ses 2 · 11:01 Bu çok mantıklı. Ama mesele sadece büyüklük değil, değil mi? Kaynaklarımız burada sektöre özgü farklara inanılmaz ayrıntılı biçimde giriyor. Görünüşe göre her ofis bir değil.

Ses 1 · 11:14 Hiç değil. Şirketin profili fiyattaki her şeyi tamamen değiştiriyor.

Ses 2 · 11:18 Bir örnek ver.

Ses 1 · 11:19 Diyelim ki tam 200 metrekarelik, büyüklükleri birebir aynı üç ofisimiz var, ama farklı sektörlerde. Önce bir hukuk bürosunu ele alalım.

Ses 2 · 11:29 Tamam, avukatlar.

Ses 1 · 11:31 Aynen. Bunlar çoğu zaman, belki Neuer Wall’da, tavanları son derece yüksek, temsil niteliği taşıyan eski binalar. Hassas parke zeminler ve yoğun ziyaretçi trafiği var. Peki oradaki en büyük maliyet faktörü? Gizliliğe yönelik aşırı yüksek gereklilikler.

Ses 2 · 11:45 Ha, NDA’ları, yani gizlilik sözleşmelerini ve orada masaların üzerinde açıkta duran hassas müvekkil dosyalarını kastediyorsun.

Ses 1 · 11:52 Kesinlikle. Temizlik personeli orada öylece her şeyi bir kutuya itip masayı nemli bezle silemez.

Ses 2 · 11:59 Bu herhalde bir felaket olurdu.

Ses 1 · 12:01 Ah evet. Son derece titiz ve dikkatli bir şekilde, en ufak bir şeyin bile yerini değiştirmeden, son derece hassas belgelerin etrafından dolaşmak zorundalar. Bu, muazzam zaman ve gerçekten karmaşık bir anahtar yönetimine sahip, son derece uyumlu, tamamen güvenilir ekipler gerektiriyor.

Ses 2 · 12:18 Anlıyorum. Peki buna kıyasla modern bir BT şirketi?

Ses 1 · 12:21 Bambaşka bir oyun alanı. Bir BT şirketinde tipik olarak devasa açık ofis alanların olur. Ve buradaki asıl sihirli kelime: paylaşımlı masa (Desksharing).

Ses 2 · 12:31 Ah evet, onu bilirim. Artık kimsenin kendine ait sabit bir masası yok. Sabah nerede boş yer varsa oraya oturuyorsun.

Ses 1 · 12:39 İşte temizlik için devasa sorun tam da bu.

Ses 2 · 12:42 Neden?

Ses 1 · 12:42 Yer kimseye tam anlamıyla ait olmayınca, kahve lekelerinden ya da ekmek kırıntılarından da kimse kendini sorumlu hissetmiyor.

Ses 2 · 12:50 Ha, tamam, insanlar kendi çöplerini toplamıyor.

Ses 1 · 12:53 Aynen. Paylaşımlı masa düzeninde temel kirlilik, herkesin sabit yerinin olduğu klasik bir ofise göre iki kat hızlı birikiyor.

Ses 2 · 13:00 Vay be, bunu hiç düşünmezdim.

Ses 1 · 13:02 Ve bu kadarla da kalmıyor. Böyle bir teknoloji şirketi mutfağında yoğun şekilde temizlenmesi gereken zahmetli portafiltreli espresso makineleri de var. Oyun alanların, bazen de içine kesinlikle tek damla su girmemesi gereken son derece hassas sunucu odaların var. Ortak alanlar orada son derece yoğun kullanılıyor.

Ses 2 · 13:19 Tamam, BT’yi konuştuk. Peki klasik yaratıcı ajans? Dur tahmin edeyim. Langırt masası, üç ofis köpeği ve gece vardiyasından kalan boş pizza kutularıyla o ajans, herkesin uslu uslu ekranına baktığı hukuk bürosundan çok daha zahmetli.

Ses 1 · 13:36 Kesinlikle. Ajanslarda çoğu zaman yaratıcı çalışma odaları ya da sunum odaları (Pitchroom) olur; bunların bazen ekstra bir vardiyadan sonra gece saat 23’te ertesi sabaha hazırlanması gerekir.

Ses 2 · 13:46 Çünkü ertesi gün önemli müşteri geliyor.

Ses 1 · 13:48 Doğru. Ve duvarların her yerinde, kesinlikle zarar görmemesi gereken, henüz yayımlanmamış kampanyalar asılı. Buna masalardaki yaratıcı kaos ve, senin de doğru söylediğin gibi, köpek tüyleri ekleniyor.

Ses 2 · 14:00 Ah evet, köpek tüyleri berbattır.

Ses 1 · 14:02 Halılara son derece inatçı biçimde yapışıyorlar. Orada bir kez kısaca üstünden süpürge geçirmek yetmiyor. Sonunda fiyatı belirleyen salt iş yükü. Asla yalnızca metrekare sayısı değil.

Ses 2 · 14:11 İnanılmaz. Yani arkasındaki mekanizmaları bir kez anlayınca bunların hepsi son derece mantıklı.

Ses 1 · 14:16 Evet, bu saf bir hesap.

Kısım 6: Ücret dampingi — üç ayar düğmesi (başlangıç 14:20)

Ses 2 · 14:20 Ama bu beni şimdi gerçekten karanlık bir konuya getiriyor. Hamburg’da dürüst bir temizliğin saat başına bu 33 euroyu gerektirdiğini artık açık seçik öğrendik.

Ses 1 · 14:34 En az.

Ses 2 · 14:34 Ve her sektörün kendine özgü, zaman alan engelleri olduğunu biliyoruz. O zaman piyasadaki bazı firmalar saatte 22 euro ya da 25 euro gibi bu kadar agresif tekliflerle nasıl olur da çıkıp gelebiliyor? Hileleri ne?

Ses 1 · 14:51 Sihirli bir hile yok. Kaynaklarımızdaki verilere göre bu ücret dampingi için yalnızca üç ayar düğmesi var. Ve üçü de müşteri olarak senin için son derece tehlikeli.

Ses 2 · 15:05 Tamam, bunları bir gözden geçirelim. Bunu nasıl başarıyorlar?

Ses 1 · 15:07 Birinci yöntem: Doğrudan ücretten kısılıyor. Yasal asgari ücretlerde salt personel maliyeti 18,75 euro ise, 22 euroluk bir fiyat düpedüz toplu sözleşme ücretinin altına inmek demektir.

Ses 2 · 15:22 Bunu uygulamada nasıl yapıyorlar?

Ses 1 · 15:23 Çalışılan saatler basitçe bildirilmiyor ya da kayıt dışı olarak elden ödeniyor. Açıkçası burada düpedüz kayıt dışı çalışmadan söz ediyoruz.

Ses 2 · 15:31 Of, tamam, bu ağır. Doğrudan ücrette hile yapmıyorlarsa ikinci yöntem ne?

Ses 1 · 15:37 O zaman süreden kısılıyor. Hizmet sağlayıcılar tamamen gerçek dışı alan hedefleri koyuyor.

Ses 2 · 15:42 Bunu nasıl düşünmeliyim?

Ses 1 · 15:43 Bu, amatör bir koşucuya artık bir maratonu bir saatte koşması gerektiğini söylemen gibi. Temizlik personeline o zaman “250 metrekare için bir saatin var” denmiyor; birden tam aynı sürede 400 metrekareyi bitirmesi gerekiyor.

Ses 2 · 15:58 Bu fiziksel olarak hiç mümkün değil ki.

Ses 1 · 16:00 Aynen, bu fiziksel olarak düpedüz imkânsız.

Ses 2 · 16:02 Peki o insan o zaman ne yapıyor? Baştan savma iş yapmaya başlıyor, değil mi?

Ses 1 · 16:05 İşini kaybetmemek için baştan savma yapmak zorunda. Başka hiçbir seçeneği yok.

Ses 2 · 16:10 Ve bunu müşteri olarak fark ediyor muyum?

Ses 1 · 16:12 Evet, sonucunu iki üç hafta sonra ofisinde görürsün. Zeminler yapış yapış olur, köşelerde toz yumakları birikir, tuvaletler hijyenik olmaz. Kirin etrafından kelimenin tam anlamıyla sadece yüzeysel olarak silinip geçilir.

Ses 2 · 16:26 Tamam, anlaşıldı. Peki üçüncü yöntem?

Ses 1 · 16:28 Personelin kendisinden kısılıyor. Sürekli değişen, ucuz taşeronlar ya da geçici kiralık işçiler kullanılıyor.

Ses 2 · 16:37 Yani ofisinde her hafta bambaşka bir yüz mü dolaşıyor?

Ses 1 · 16:42 Aynen. Düzgün bir işe alıştırma yok, binayı tanıma kesinlikle yok, hukuk bürosu gibi hassas bir ortamda güvenlik ya da güvene gelince… Evet, ondan hiç söz etmeye bile gerek yok.

Kısım 7: Sözleşme zincirinde gerçekte kim sorumlu (başlangıç 16:53)

Ses 2 · 16:53 Tamam, böyle bir damping fiyatında kalitenin ciddi şekilde zarar gördüğünü anlıyorum. Ama, ve bu belki parasına dikkat eden hayali bir genel müdürün biraz kinik bir sorusu: Ofisim hâlâ az çok fena görünmediği sürece. Temizlik firması kendi içinde çalışanlarını sömürüyor ya da bir şekilde hile yapıyorsa, bu müşteri olarak beni neden ilgilendirsin? Şirket olarak düpedüz para tasarruf etmiş oldum.

Ses 1 · 17:15 Bu tutumu hukuki gerçeklikle bir karşılaştırırsak, sözde tasarruf ettiğin bu para çok çabuk boğazına takılır.

Ses 2 · 17:25 Ah, tamam.

Ses 1 · 17:27 Çünkü burada taşeron sorumluluğu (Nachunternehmerhaftung) kavramı devreye giriyor. Bu, Sosyal Kanun’un (Sozialgesetzbuch) dördüncü kitabındaki 28e maddesi.

Ses 2 · 17:36 Tamam, kanun maddeleri kulağa hep tehlikeli geliyor. Bu, hizmet alan taraf olarak benim için tam olarak ne anlama geliyor?

Ses 1 · 17:40 İşte birçok genel müdürün yüzünün gerçekten bembeyaz kesildiği an bu. Yasa şunu söylüyor: Düşün ki ucuz temizlik firman iflas ediyor ya da denetleniyor. Ve çalışanları için sosyal sigorta primlerini kaçırdığı ortaya çıkıyor.

Ses 2 · 17:55 Yani emeklilik, sağlık ya da işsizlik sigortası primlerini doğru şekilde yatırmıyor mu?

Ses 1 · 18:01 Aynen. O zaman sağlık sigortası kasası ya da gümrük tamamen yasal olarak sana gelebilir.

Ses 2 · 18:06 Bana mı?

Ses 1 · 18:06 Evet. Sen, hizmet alan taraf olarak, işi veren ofis olarak, hukuken sorumlu tutulabilir ve bütün faturayı ödemek zorunda bırakılabilirsin. O zaman hizmet sağlayıcının kaçırdığı sosyal sigorta primlerini kendi cebinden sonradan ödersin.

Ses 2 · 18:20 Bir dakika, dur, stop. Şimdi bana ciddi ciddi, temizlik firmam vergilerini ve kesintilerini ödemezse devletin benim şirket hesabıma el atacağını mı söylüyorsun? Bu nasıl mümkün olabilir ki?

Ses 1 · 18:33 Bu, besin zincirinin en altındaki tam da bu sömürüyü durdurmak için yasal bir kaldıraç. Yasa koyucu çok açık söylüyor: Teklif doğal olmayacak kadar ucuzsa, öylece görmezden gelemezsin.

Ses 2 · 18:47 Kanunu bilmemek mazeret sayılmaz.

Ses 1 · 18:49 Aynen. Hizmet sağlayıcının suç eğiliminden sen de bir ölçüde birlikte sorumlu olursun. Bu sektörde kelepir avcılığının büyük hukuki riski bu.

Ses 2 · 18:58 Vay be, bu gerçekten ağır. Yani bu sözde 22 euroluk kelepir, aslında kendi şirketim için tıkır tıkır işleyen mali ve hukuki bir saatli bomba mı?

Ses 1 · 19:08 Kesinlikle.

Kısım 8: Güvenilir yol — ilk dakikadan itibaren şeffaflık (başlangıç 19:09)

Ses 2 · 19:09 Tamam, bu büyük riskler karşısında güvenilir yol peki nasıl görünüyor, rica etsem? Şimdi bir şirket yönetiyorsam ve bir hizmet sağlayıcı arıyorsam, kendimi bu tuzaklardan nasıl korurum? Kaynaklar burada Ruiz yaklaşımı denen yöntemi çok ayrıntılı biçimde anlatıyor.

Ses 1 · 19:25 Aynen. Ve bu yaklaşımın mutlak özü, ilk dakikadan itibaren tam şeffaflık.

Ses 2 · 19:31 Bu somut olarak nasıl oluyor?

Ses 1 · 19:33 Ruiz gibi güvenilir hizmet sağlayıcıların attığı ilk adım şu: Asla öylece e-postayla, körlemesine götürü teklif verilmez. Ofisini hiç içeriden görmeden sana 200 metrekare için fiyat gönderenin yeri doğrudan çöp kutusudur.

Ses 2 · 19:49 Ha, çünkü az önce paylaşımlı masada ve köpek tüylerinde öğrendiğimiz gibi, 200 metrekare her zaman 200 metrekare değil.

Ses 1 · 19:59 Doğru. Bu yüzden gerçek profesyonellerde süreç şöyle işler. Önce tamamen ücretsiz bir yerinde keşif yapılır. Orada gerçekten dikkatle bakılır. Kaç tane çay ocağı var?

Ses 2 · 20:10 Hangi zemin kaplamaları var?

Ses 1 · 20:11 Aynen. Halı mı var, parke mi? Nasıl çalışılıyor? Buna dayanarak belgelenmiş bir hizmet listesi hazırlanır. Bu, üzerinde “temizlik” yazan basit bir karalama kâğıdı değil. Son derece ayrıntılı bir katalog.

Ses 2 · 20:27 Yani gerçekten kâğıt üzerinde, yazılı olarak mı?

Ses 1 · 20:28 Evet. İçinde tam sıklık ve her şeyden önce tam olarak yapılacak işler yazar. Örneğin orada basitçe “zeminleri temizlemek” yazmaz, açıkça “hafif nemli paspasla silmek” yazar.

Ses 2 · 20:39 Bu bir fark.

Ses 1 · 20:40 Büyük bir fark. Ya da sadece “masaları silmek” değil, “temas yüzeylerini dezenfekte etmek”.

Ses 2 · 20:46 Bu elbette iki taraf için de bağlayıcılık sağlıyor. Peki böyle bir şey ne kadar hızlı oluyor?

Ses 1 · 20:51 Ruiz’de genellikle keşiften sonra 24 saat içinde somut ve sağlam bir teklif masanda olur. Ve şimdi müşteri olarak senin için en önemli güvenlik ağı geliyor.

Ses 2 · 21:02 Tamam, nedir o?

Ses 1 · 21:03 Aylık sabit bir fiyat alırsın ve sözleşme aylık feshedilebilir. Seni yıllarca bağlayan, bitmek bilmeyen uzun sözleşme süreleri yok.

Ses 2 · 21:13 Bir dakika, burada şeytanın avukatlığını yapmam lazım.

Ses 1 · 21:16 Buyur.

Ses 2 · 21:17 Müşteri olarak aylık feshedilebilir olması bana elbette harika geliyor. Tamamen esnek kalıyorum. Ama bu, temizlik şirketi için, yani bu örnekte Ruiz için, inanılmaz, neredeyse yıkıcı bir risk değil mi? Demek istediğim, kötü bir ay geçirirsem müşteri olarak dört hafta sonra çekip gidebilirim.

Ses 1 · 21:38 İlk bakışta firma için büyük bir risk gibi görünüyor, evet. Ama sektörün mantığına bakarsan, bu aslında kalitenin en büyük güvencesi.

Ses 2 · 21:47 Nasıl yani?

Ses 1 · 21:48 Bir düşün. Gerçekten sürekli iyi iş çıkaran, çalışanlarına adil ücret ödeyen, istikrarlı bir ekibi olan ve her gün en üst kalitede iş teslim eden, müşterilerini bir ya da iki yıllık sözleşmelerle rehin tutmak zorunda değildir.

Ses 2 · 22:04 Ha.

Ses 1 · 22:05 Müşteriler tamamen kendi istekleriyle kalır, çünkü her şey sorunsuz işler. Yalnızca kalitelerinin en geç iki ay sonra tamamen çökeceğini içten içe bilen firmalar bu uzun fesih sürelerine ihtiyaç duyar; seni ödeme yapan bir müşteri olarak tutsak edebilmek için.

Ses 2 · 22:21 Vay. Bu gerçekten net bir duruş. Adeta: O kadar iyiyiz ki gitmeyeceğini biliyoruz. Kalite sunan, insanı bağlayan sözleşmelere ihtiyaç duymaz. Bu bana son derece mantıklı geliyor.

Ses 1 · 22:33 Aynen öyle.

Kısım 9: Sonuç ve kapanış (başlangıç 22:35)

Ses 1 · 22:35 Bugün bütün bu gerçekleri özetlediğimizde tablo son derece netleşiyor. Hamburg’daki temizlik fiyatları tesadüf değil, zorunlu bir matematik.

Ses 2 · 22:44 Rakamlar işte yalan söylemez.

Ses 1 · 22:45 Doğru. 15 euroluk yasal toplu sözleşme ücreti artı kaçınılmaz yasal yan giderler, kaçınılmaz olarak yaklaşık 33 euroluk temiz bir saat bazına götürüyor. Temizlik maliyetlerinin yüzde 75 ila 80’inin salt personel maliyeti olduğunu gördük. Orada sihirli indirimler için ciddi bir hareket alanı düpedüz yok.

Ses 2 · 23:10 Yani şirket olarak teklifin sonundaki en ucuz fiyata körü körüne bakan ve tam, ayrıntılı hizmet listelerini kendisine açıklatmayan, kelimenin tam anlamıyla görmeden, bilmeden mal satın alır.

Ses 1 · 23:22 Kesinlikle.

Ses 2 · 23:23 Ve bugün gerçekten çarpıcı bulduğum şey: Bu taşeron sorumluluğu yüzünden sonunda kendi şirketini bile riske atıyor.

Ses 1 · 23:31 Doğru. Bütün bu bulgulardan sonra, Hamburg’daki kendi ofisi için her şeyi bir kez düzgün, şeffaf ve adil bir şekilde hesaplatmak isteyen, iletişime geçmenin tüm yollarını kaynaklarımızda bulabilir.

Ses 2 · 23:44 Aynen, bunu da belirtmek istiyordum.

Ses 1 · 23:45 Ruiz Gebäudeservice Hamburg’un web sitesinde bu süreç hakkında kendi fikrini edinebilir ya da tam da böyle ücretsiz, bağlayıcı olmayan bir keşif için doğrudan orayı arayabilirsin. Belgelerdeki numara 040 54 814 832.

Ses 2 · 24:02 Harika! Bence bugün maliyet konusunu ve özellikle hukuki riskleri gerçekten her yönüyle ele aldık. Bitirmeden önce bizim için son bir düşüncen var mı?

Ses 1 · 24:11 Evet, var. Ve bu, bir dahaki sefere ofisinin maliyetlerini düşündüğünde kendi kendine yanıtlaman gereken önemli bir soruyu gündeme getiriyor.

Ses 2 · 24:19 Can kulağıyla dinliyorum.

Ses 1 · 24:20 Şimdi yasalar, riskler ve sert matematik hakkında çok konuştuk. Ama ofisinin temizliğinin bütün ekibinin bilişsel performansını, günlük iyi oluşunu ve kanıtlanmış olarak hastalık günlerini bile doğrudan ve büyük ölçüde etkilediğini düşünürsek.

Ses 2 · 24:36 Bu iyi bir nokta.

Ses 1 · 24:37 O zaman adil ücretli, son derece profesyonel bir temizlik, sonuçta bir şirketin yaptırabileceği en ucuz ve en etkili sağlık ve verimlilik sigortası değil midir?

Ses 2 · 24:49 Kapanış için son derece güçlü bir düşünce. Bu salt bir maliyet kalemi mi, yoksa aslında ekibime doğrudan bir yatırım mı? Umarız bu ayrıntılı analizle sana bu sektörün kulislerine bambaşka, süssüz bir bakış sunabilmişizdir.

Ses 1 · 25:05 Ben de öyle umuyorum.

Ses 2 · 25:06 Her hâlükârda ofisin için gelecekteki tekliflere artık bambaşka, çok daha keskin bir gözle bakarken sana bol başarılar diliyoruz. Dinlediğin için teşekkürler, bir dahaki sefere görüşmek üzere.