Podcast, odcinek 3: matematyka stojąca za kwotą co najmniej 33 € netto za godzinę – ile naprawdę kosztuje sprzątanie biur w Hamburgu.

Rozdział 1: Wstęp — kiedy okazja drogo kosztuje (od 00:00)

Głos 2 · 0:00 Wyobraź sobie, że masz właśnie poczucie, że udało ci się ubić absolutnie najlepszy interes roku dla twojej firmy.

Głos 1 · 00:07 O tak, to klasyczne uczucie, kiedy udało się naprawdę sporo urwać z kosztów stałych.

Głos 2 · 00:11 Dokładnie. Cały budżet biura został przez ciebie prześwietlony, cena sprzątania – twardo wynegocjowana, a teraz oszczędzasz, powiedzmy, okrągłe 300 euro co miesiąc.

Głos 1 · 00:21 I oczywiście z dumą klepiesz się po plecach.

Głos 2 · 00:24 Absolutnie. Myślisz, że jesteś geniuszem ekonomii. Ale cóż, pół roku później w twoim biurze nagle pojawia się urząd celny albo kasa chorych.

Głos 1 · 00:34 I wtedy robi się naprawdę nieprzyjemnie.

Głos 2 · 00:36 Oj tak. Pociągają cię bowiem całkiem osobiście do odpowiedzialności za tysiące euro niezapłaconych składek na ubezpieczenia społeczne. Twoja rzekoma okazja staje się więc niejako tykającą bombą zegarową.

Głos 1 · 00:47 Absolutny koszmar dla każdego prezesa firmy.

Głos 2 · 00:50 Na wstępie: to jest podcast firmy Ruiz Gebäudeservice Hamburg.

Głos 1 · 00:54 Dokładnie. A to dziś niezwykle ważny temat, który, no cóż, często zupełnie niesłusznie zbywa się jako suchą notkę na marginesie.

Głos 2 · 01:02 Tak, niestety.

Głos 1 · 01:03 Wzięliśmy dziś na warsztat ogromną górę danych, informacji z wnętrza branży i właśnie ekskluzywnych danych ze strony internetowej Ruiz Gebäudeservice. I chcemy dzięki temu rozszyfrować twardą rzeczywistość prawną, a także ekonomiczną, która stoi za tą branżą.

Głos 2 · 01:19 Zgadza się. Chodzi dziś bowiem o zapytanie numer jeden w Google w całej tej branży. Mianowicie: ile kosztuje sprzątanie biur w Hamburgu?

Głos 1 · 01:28 Pytanie, które pewnie każdy, kto kieruje biurem, już kiedyś sobie zadał.

Głos 2 · 01:31 Absolutnie. I obiecuję ci, że to nie będzie żaden nudny cennik, przy którym po dwóch minutach zaczynają ci drętwieć nogi.

Głos 1 · 01:39 Nie, wręcz przeciwnie.

Głos 2 · 01:40 Będziemy bowiem mówić o dość fascynującym równaniu matematycznym. Zajrzymy w mroczne otchłanie pracy na czarno i wyjaśnimy też naprawdę zaskakującą kwestię, dlaczego malutki start-up musi płacić za sprzątanie więcej za metr kwadratowy niż gigantyczny koncern wart miliony.

Głos 1 · 01:58 I właśnie w tym miejscu robi się to naprawdę istotne dla każdego, kto kieruje biurem albo w nim pracuje. Wiesz, przejrzystość nie jest w tym temacie już tylko kwestią budżetu.

Głos 2 · 02:08 Tylko czym?

Głos 1 · 02:08 Ta przejrzystość chroni cię jako zleceniodawcę przed prawdziwymi pułapkami prawnymi, które w praktyce, tak, mogą naprawdę zagrozić czyjejś egzystencji. Bardzo się więc opłaca, żeby dziś zupełnie na chłodno rozłożyć te struktury na czynniki pierwsze.

Rozdział 2: Rozpiętość cen w Hamburgu (od 02:22)

Głos 2 · 02:22 Okej, to wskoczmy od razu w dane, które tu mamy przed sobą. Kiedy przyjrzeć się hamburskiemu rynkowi, mamy przecież gigantyczną rozpiętość cen.

Głos 1 · 02:32 Tak, różnice są ogromne.

Głos 2 · 02:33 Mówimy tu o średniej cenie za metr kwadratowy wynoszącej około 2,7 euro netto. Ale to jest no właśnie tylko średnia.

Głos 1 · 02:42 Dokładnie, interesująca jest rozpiętość.

Głos 2 · 02:44 Zgadza się. Ta skrajna rozpiętość sięga według naszych źródeł od 1,65 euro na samym dole aż do 3,85 euro za metr kwadratowy.

Głos 1 · 02:54 To już jest ogromna różnica.

Głos 2 · 02:56 Tak, i kiedy tak na to patrzę, od razu nasuwa mi się pytanie. Co dokładnie dzieje się w biurze za 3,85 euro, a nie dzieje się w biurze za 1,65 euro?

Rozdział 3: Trzy typy biur — małe, średnie, duże (od 03:07)

Głos 1 · 03:07 Żeby to naprawdę zrozumieć, musimy przyjrzeć się, jak źródła właściwie dzielą hamburski krajobraz biurowy. Są tam w zasadzie trzy światy.

Głos 2 · 03:16 Okej, dawaj. Co to jest świat numer jeden?

Głos 1 · 03:19 Pierwszy świat to małe biuro. Pomyśl o klasycznym start-upie, jednoosobowej kancelarii albo może o małym gabinecie terapeutycznym.

Głos 2 · 03:26 Takie typowe jedno, dwa pomieszczenia.

Głos 1 · 03:28 Dokładnie. Poruszamy się tu w przedziale od 80 do 150 metrów kwadratowych. Sprzątanie odbywa się najczęściej tak dwa, trzy razy w tygodniu. Koszt według danych: około 380 do 650 euro miesięcznie.

Głos 2 · 03:42 Okej, czyli to jest podstawa. A jeśli pójdziemy szczebel wyżej?

Głos 1 · 03:46 Wtedy lądujemy w średniej kategorii. Mówimy tam o powierzchniach od 150 do 400 metrów kwadratowych.

Głos 2 · 03:54 A co to są wtedy za firmy?

Głos 1 · 03:56 To zazwyczaj klasyczne agencje, rozwijające się firmy IT albo właśnie renomowane, większe kancelarie. Tam dwa razy w tygodniu często po prostu już nie wystarcza.

Głos 2 · 04:04 Bo jest tam po prostu większy ruch odwiedzających?

Głos 1 · 04:06 Dokładnie. Więcej ludzi, więcej ruchu. Częstotliwość rośnie tam często do trzech–pięciu razy w tygodniu. A cenowo poruszamy się tu między 650 a 1 400 euro miesięcznie.

Głos 2 · 04:16 Okej, rozumiem. A potem są ci naprawdę duzi, tak?

Głos 1 · 04:19 Zgadza się. Ponad tym mamy wagę ciężką. Koncerny, duże kancelarie, czyli powierzchnie od 400 metrów kwadratowych w górę. Często rozłożone na kilka pięter.

Głos 2 · 04:29 Tam pewnie dwukrotne sprzątanie też już nie wystarcza.

Głos 1 · 04:32 Absolutnie nie. Tam sprząta się z reguły codziennie, a koszty zaczynają się od 1 400 euro w górę.

Głos 2 · 04:39 Okej, rzędy wielkości są już dla mnie jasne.

Rozdział 4: Skąd się bierze co najmniej 33 € netto — co kryje się w jednej godzinie (od 04:42)

Głos 2 · 04:42 Ale muszę tu od razu dotknąć czułego punktu. W naszych materiałach wciąż bowiem pojawia się jedna bardzo konkretna, kluczowa liczba.

Głos 1 · 04:51 Masz na myśli stawkę godzinową?

Głos 2 · 04:52 Dokładnie. Realistyczna stawka godzinowa za profesjonalne sprzątanie wynosi w Hamburgu około 33 euro netto. Zaraz, zaraz. 33 euro? Za godzinę?

Głos 1 · 05:04 Na pierwszy rzut oka brzmi to jak dużo. Wiem.

Głos 2 · 05:06 No bo kiedy myślę o typowej pracy dorywczej czy czymś takim, to 33 euro netto za godzinę sprzątania brzmi na początek jak naprawdę potężna kwota.

Głos 1 · 05:16 Tak, to często pierwsza myśl.

Głos 2 · 05:17 Gdzie właściwie wsiąkają te wszystkie pieniądze? Wszystkie osoby sprzątające jeżdżą porsche czy co tu się dzieje?

Głos 1 · 05:22 To absolutnie uzasadnione pytanie. I to jest dokładnie ten moment, w którym musimy po prostu rozplątać nieubłaganą matematyczną rzeczywistość tej branży.

Głos 2 · 05:32 Okej, no to słucham z ciekawością.

Głos 1 · 05:33 Co jest tu tak fascynujące: ta cena 33 euro nie ma absolutnie nic wspólnego z dziką żądzą zysku. To prosta, nieunikniona matematyka przetrwania.

Głos 2 · 05:44 Okej, to mi to przelicz.

Głos 1 · 05:45 Zróbmy to krok po kroku. Podstawa numer jeden to ustawowa, powszechnie obowiązująca stawka z układu zbiorowego w branży utrzymania czystości. Od stycznia 2026 roku wynosi ona dokładnie 15 euro brutto za godzinę.

Głos 2 · 05:59 Powszechnie obowiązująca oznacza, że żadna firma nie może tego obejść, prawda? Związek zawodowy czy nie – ta ustawa obowiązuje wszystkich.

Głos 1 · 06:06 Zgadza się. To absolutne ustawowe minimum. No i do tych 15 euro dochodzą teraz obowiązkowo pozapłacowe koszty pracy.

Głos 2 · 06:14 Jasne, ubezpieczenia i tak dalej.

Głos 1 · 06:16 Dokładnie. Mówimy tu o ubezpieczeniach społecznych, składkach na Berufsgenossenschaft, czyli branżowe ubezpieczenie wypadkowe, o dodatku urlopowym i oczywiście o wynagrodzeniu za czas choroby.

Głos 2 · 06:24 Ile to wynosi w liczbach?

Głos 1 · 06:26 W Niemczech to zwyczajowo w branży około 25 procent. Jeśli doliczysz te 25 procent do 15 euro, wychodzi ci dokładnie 18,75 euro.

Głos 2 · 06:35 Czyli prawie 19 euro.

Głos 1 · 06:37 Zgadza się. I to są czyste, gołe koszty osobowe za jedną jedyną godzinę pracy. Nie zapłacono tu jeszcze za żaden środek czystości.

Głos 2 · 06:44 Okej, 18,75 euro, to całkowicie rozumiem. Ale od 18,75 euro do 33 euro, które klient widzi na końcu na fakturze, to przecież wciąż ogromny skok. Brakuje tu jeszcze 14 euro.

Głos 1 · 06:59 Tak, ale teraz do gry wchodzi żelazna reguła branży. W utrzymaniu czystości same koszty osobowe stanowią z reguły od 75 do 80 procent kosztów całkowitych.

Głos 2 · 07:10 Aha, okej.

Głos 1 · 07:11 To po prostu biznes, w którym niezwykle dużo zależy od pracy ludzi. Nie masz przecież tylko człowieka, który macha mopem.

Głos 2 · 07:16 Potrzebne są też przecież materiały, prawda?

Głos 1 · 07:18 Dokładnie tak. Do tego dochodzą środki czystości, wysokiej jakości ściereczki z mikrofibry, zużycie maszyn i odkurzaczy.

Głos 2 · 07:25 Racja, one też przecież kosztują.

Głos 1 · 07:27 I musisz zapłacić za pojazdy, którymi dojeżdżają zespoły, za ubezpieczenia OC, na wypadek gdyby w biurze coś się zepsuło, na przykład drogi monitor.

Głos 2 · 07:35 Aha, to mi w ogóle umknęło.

Głos 1 · 07:37 Do tego potrzebujesz dyspozytorów w biurze i kierowników obiektów, którzy na miejscu kontrolują jakość. I tak, koniec końców firma potrzebuje oczywiście też niewielkiej marży, żeby w ogóle przetrwać ekonomicznie.

Głos 2 · 07:48 Aha, okej. Czyli sprzątanie biur nie jest jak abonament na Netflixa ze stałą ceną dla wszystkich, gdzie po prostu przestawia się przełącznik. To raczej jak szycie garnituru na miarę.

Głos 1 · 07:59 Bardzo dobre porównanie, tak.

Głos 2 · 8:00 To znaczy, że jeśli wezmę te 18,75 euro i doliczę do nich wszystkie te nieuniknione koszty stałe i ten bufor na ryzyko, to ta kwota niejako całkiem automatycznie puchnie.

Głos 1 · 08:10 Dokładnie.

Głos 2 · 08:11 I wtedy nieuchronnie dochodzę właśnie do tej stawki rozliczeniowej w wysokości około 33 euro.

Głos 1 · 08:16 Tak właśnie jest. Matematyka po prostu tu nie kłamie. Każda oferta, która jest znacząco poniżej tej stawki godzinowej, jest z ekonomicznego punktu widzenia najzwyczajniej w świecie niemożliwa. Przynajmniej jeśli ściśle przestrzega się niemieckich przepisów.

Głos 2 · 08:28 Perspektywa klienta – oczywiście całkowicie.

Głos 1 · 08:31 W jakim sensie?

Głos 2 · 08:31 No cóż, jeśli jako szef firmy zaczynam twardo negocjować i zbijam komuś stawkę z 33 euro do, powiedzmy, 25 euro za godzinę.

Głos 1 · 08:43 Tak?

Głos 2 · 08:44 To wtedy wcale nie jestem sprytnym mistrzem negocjacji. Wtedy de facto wcinam się bezpośrednio w ustawową płacę minimalną drugiego człowieka. Albo zmuszam firmę do tego, żeby na potęgę kombinowała przy jakości.

Głos 1 · 08:57 Dokładnie tak. Taka jest twarda rzeczywistość. W tym momencie nie oszczędzasz na zawyżonej marży zysku firmy sprzątającej, tylko obcinasz samą istotę usługi.

Głos 2 · 09:08 Mocne. Okej, zrozumieliśmy już, że matematyka czasu w tle jest właściwie zawsze taka sama. Uczciwa godzina pracy kosztuje około 33 euro.

Głos 1 · 09:18 Zgadza się.

Rozdział 5: Dlaczego to nakład pracy dyktuje cenę (od 09:18)

Głos 2 · 09:18 Ale, yyy, to prowadzi mnie z powrotem do mojego pierwszego pytania. Jeśli czas zawsze kosztuje tyle samo, to dlaczego ceny za metr kwadratowy wahają się tak skrajnie, od 1,56 euro do 3,85 euro?

Głos 1 · 09:34 Dobre pytanie.

Głos 2 · 09:35 Dlaczego mały start-up płaci za metr kwadratowy więcej niż gigantyczny koncern? Dla mnie to jakoś wydaje się postawione na głowie. Rabat ilościowy – pięknie i ładnie, ale człowiek przecież nie sprząta szybciej.

Głos 1 · 09:46 Najlepiej porównać to z firmą przeprowadzkową.

Głos 2 · 09:49 Okej, co masz na myśli?

Głos 1 · 09:51 Wyobraź sobie, że zamawiasz tragarzy. Nieważne, czy opróżniają małą kawalerkę na parterze, czy ogromną willę. Ciężarówka musi przyjechać, chłopaki muszą wysiąść, rozpakować narzędzia, rozeznać się w sytuacji i dogadać się między sobą.

Głos 2 · 10:07 Racja, przygotowanie jest takie samo.

Głos 1 · 10:09 Dokładnie. Ten czas przygotowawczy, ten stały nakład pracy jest w obu przypadkach prawie identyczny.

Głos 2 · 10:14 Aha, i w małym biurze o powierzchni 80 metrów kwadratowych te koszty stałe dojazdu, przebrania się, przekazania kluczy i przygotowania wózka do sprzątania rozkładają się wtedy na zupełnie malutką powierzchnię?

Głos 1 · 10:28 Dokładnie. Te 30 minut wokół samego sprzątania ma tam ogromne znaczenie.

Głos 2 · 10:32 Rozumiem. Dlatego w małych biurach cena za metr kwadratowy logicznie wystrzeliwuje w górę.

Głos 1 · 10:38 Zgadza się. Przy dużej powierzchni 400 metrów kwadratowych działają natomiast efekty skali. Koszty stałe rozkładają się po prostu na dużo większą powierzchnię.

Głos 2 · 10:46 I pewnie też szybciej łapie się rytm, prawda?

Głos 1 · 10:49 Absolutnie. Na dużym, jednolitym piętrze masz zupełnie inny rytm pracy. Drogi z pomieszczenia do pomieszczenia są krótsze, nie trzeba ciągle zmieniać budynku, cały proces staje się wydajniejszy.

Głos 2 · 11:01 To ma całkowity sens. Ale to przecież nie tylko sama wielkość, prawda? Nasze źródła niesamowicie szczegółowo omawiają tu różnice między branżami. Biuro najwyraźniej biuru nierówne.

Głos 1 · 11:14 Zupełnie nie. Profil firmy zmienia w cenie absolutnie wszystko.

Głos 2 · 11:18 Podaj jakiś przykład.

Głos 1 · 11:19 Załóżmy, że mamy trzy biura o zupełnie identycznej wielkości, po dokładnie 200 metrów kwadratowych, ale właśnie w różnych branżach. Weźmy najpierw kancelarię.

Głos 2 · 11:29 Okej, prawnicy.

Głos 1 · 11:31 Dokładnie. To często reprezentacyjne stare kamienice, może przy Neuer Wall, z niezwykle wysokimi sufitami. Są tam delikatne parkiety i duży ruch odwiedzających. A największy czynnik kosztowy? Ekstremalne wymagania co do dyskrecji.

Głos 2 · 11:45 Aha, masz na myśli NDA, czyli umowy o zachowaniu poufności, i wrażliwe akta klientów, które leżą tam otwarte na biurkach.

Głos 1 · 11:52 Dokładnie tak. Osoby sprzątające nie mogą tam po prostu na szybko wsunąć wszystkiego do kartonu i przetrzeć biurka na wilgotno.

Głos 2 · 11:59 To byłaby pewnie katastrofa.

Głos 1 · 12:01 O tak. Muszą niezwykle skrupulatnie i ostrożnie lawirować wokół bardzo wrażliwych dokumentów, nie przestawiając niczego nawet o milimetr. To wymaga ogromnie dużo czasu i świetnie zgranych, absolutnie godnych zaufania zespołów z naprawdę złożonym zarządzaniem kluczami.

Głos 2 · 12:18 Rozumiem. A dla porównania teraz nowoczesna firma IT?

Głos 1 · 12:21 Zupełnie inne boisko. W firmie IT masz zazwyczaj ogromne powierzchnie typu open space. A absolutnym słowem-kluczem jest tu desk sharing.

Głos 2 · 12:31 O tak, znam to. Nikt nie ma już własnego, stałego biurka. Rano siada się po prostu tam, gdzie jest wolne miejsce.

Głos 1 · 12:39 I właśnie to jest ogromny problem dla sprzątania.

Głos 2 · 12:42 Dlaczego?

Głos 1 · 12:42 Skoro miejsce tak naprawdę do nikogo nie należy, nikt też nie czuje się odpowiedzialny za ślady po kubkach z kawą czy okruszki z bułek.

Głos 2 · 12:50 Aha, okej, ludzie nie sprzątają po sobie własnych śmieci.

Głos 1 · 12:53 Dokładnie. Przy desk sharingu podstawowe zabrudzenia narastają dwa razy szybciej niż w klasycznym biurze, w którym każdy ma swoje stałe miejsce.

Głos 2 · 13:00 Mocne, nie przyszłoby mi to do głowy.

Głos 1 · 13:02 A to jeszcze nie wszystko. Do tego w takiej kuchni w firmie technologicznej dochodzą skomplikowane ekspresy kolbowe, które trzeba intensywnie czyścić. Masz strefy gamingowe, czasem bardzo wrażliwe serwerownie, do których w żadnym wypadku nie może się dostać ani kropla wody. Powierzchnie wspólne są tam po prostu niezwykle intensywnie użytkowane.

Głos 2 · 13:19 Okej, IT mamy. A co z klasyczną agencją kreatywną? Niech zgadnę. Agencja z piłkarzykami, trzema biurowymi psami i pustymi kartonami po pizzy z nocnej zmiany wymaga jeszcze wyraźnie więcej pracy niż kancelaria, w której wszyscy tylko grzecznie patrzą w swoje ekrany.

Głos 1 · 13:36 Zdecydowanie. W agencjach często masz pokoje kreatywne albo sale do pitchów, które czasem jeszcze w nocy o 23, po dodatkowej zmianie, trzeba przygotować na następny ranek.

Głos 2 · 13:46 Bo następnego dnia przychodzi ważny klient.

Głos 1 · 13:48 Zgadza się. A wszędzie na ścianach wiszą nieopublikowane kampanie, których w żadnym wypadku nie wolno uszkodzić. Do tego dochodzi kreatywny chaos na biurkach i właśnie, jak słusznie mówisz, psia sierść.

Głos 2 · 14:00 O tak, psia sierść to paskudztwo.

Głos 1 · 14:02 Niezwykle uporczywie trzyma się dywanów. Jedno krótkie przejechanie odkurzaczem tu nie wystarczy. Ostatecznie to sam nakład pracy dyktuje cenę. Nigdy sama liczba metrów kwadratowych.

Głos 2 · 14:11 Szaleństwo. Czyli kiedy raz zrozumie się mechanizmy, które za tym stoją, wszystko to jest niezwykle logiczne.

Głos 1 · 14:16 Tak, to czysta kalkulacja.

Rozdział 6: Dumping płacowy — trzy mechanizmy (od 14:20)

Głos 2 · 14:20 Ale to prowadzi mnie teraz do naprawdę ponurego tematu. Dowiedzieliśmy się czarno na białym, że uczciwe sprzątanie w Hamburgu wymaga tych 33 euro za godzinę.

Głos 1 · 14:34 Co najmniej.

Głos 2 · 14:34 I wiemy, że każda branża ma swoje zupełnie własne, czasochłonne przeszkody. Jak, na litość boską, niektóre firmy mogą w takim razie wyskakiwać z tak agresywnymi ofertami po 22 euro albo 25 euro za godzinę? Na czym polega ich trik?

Głos 1 · 14:51 Nie ma żadnego magicznego triku. Według danych z naszych źródeł są tylko trzy mechanizmy tego dumpingu płacowego. A wszystkie trzy są dla ciebie jako klienta wysoce niebezpieczne.

Głos 2 · 15:05 Okej, przejdźmy przez nie po kolei. Jak oni to robią?

Głos 1 · 15:07 Pierwsza metoda. Oszczędza się bezpośrednio na wynagrodzeniu. Jeśli 18,75 euro to same koszty osobowe przy ustawowych płacach minimalnych, to cena 22 euro oznacza najzwyczajniej płacenie poniżej stawki z układu zbiorowego.

Głos 2 · 15:22 Jak to wygląda w praktyce?

Głos 1 · 15:23 Przepracowanych godzin po prostu się wtedy nie zgłasza albo płaci się za nie na czarno do ręki. Nazywając rzecz po imieniu, mówimy tu po prostu o pracy na czarno.

Głos 2 · 15:31 Uff, okej, to mocne. A jaka jest druga metoda, jeśli nie oszukują bezpośrednio na wynagrodzeniu?

Głos 1 · 15:37 Wtedy oszczędza się na czasie. Usługodawcy narzucają zupełnie nierealistyczne normy powierzchni.

Głos 2 · 15:42 Jak mam to sobie wyobrazić?

Głos 1 · 15:43 To tak, jakby powiedzieć biegaczowi amatorowi, że ma teraz przebiec maraton w godzinę. Osobie sprzątającej nie mówi się wtedy: masz godzinę na 250 metrów kwadratowych, tylko nagle musi ona zrobić 400 metrów kwadratowych w dokładnie tym samym czasie.

Głos 2 · 15:58 Przecież fizycznie to w ogóle niemożliwe.

Głos 1 · 16:00 Dokładnie, fizycznie jest to po prostu niewykonalne.

Głos 2 · 16:02 I co wtedy robi ten człowiek? Zaczyna partaczyć, prawda?

Głos 1 · 16:05 Musi partaczyć, żeby utrzymać pracę. Nie ma w ogóle innego wyboru.

Głos 2 · 16:10 I ja jako klient to potem zauważam?

Głos 1 · 16:12 Tak, skutki widzisz po dwóch, trzech tygodniach w swoim biurze. Podłogi się kleją, w kątach zbierają się koty z kurzu, toalety są niehigieniczne. Ściera się już dosłownie tylko powierzchownie wokół brudu.

Głos 2 · 16:26 Okej, jasne. A trzecia metoda?

Głos 1 · 16:28 Oszczędza się na samym personelu. Zatrudnia się ciągle zmieniających się, tanich podwykonawców albo pracowników tymczasowych.

Głos 2 · 16:37 Czyli co tydzień po twoim biurze chodzi zupełnie inna twarz?

Głos 1 · 16:42 Dokładnie. Nie ma żadnego porządnego wdrożenia, absolutnie żadnej znajomości obiektu, a o bezpieczeństwie czy zaufaniu we wrażliwym otoczeniu takim jak kancelaria… No, o tym nie ma co nawet mówić.

Rozdział 7: Kto naprawdę odpowiada w łańcuchu zleceń (od 16:53)

Głos 2 · 16:53 Okej, rozumiem, że przy takiej dumpingowej cenie jakość ogromnie cierpi. Ale – i to jest teraz może trochę cyniczne pytanie fikcyjnego prezesa, który patrzy na pieniądze – dopóki moje biuro wygląda jeszcze w miarę w porządku. Dlaczego miałoby mnie jako klienta obchodzić, że firma sprzątająca wewnętrznie wykorzystuje swoich ludzi albo jakoś tam kombinuje? Przecież jako firma po prostu oszczędzam pieniądze.

Głos 1 · 17:15 Kiedy zestawimy tę postawę z rzeczywistością prawną, te rzekomo zaoszczędzone pieniądze bardzo szybko staną ci kością w gardle.

Głos 2 · 17:25 Oho, okej.

Głos 1 · 17:27 Tu bowiem do gry wchodzi koncepcja odpowiedzialności za podwykonawców. To paragraf 28e w czwartej księdze Kodeksu socjalnego.

Głos 2 · 17:36 Okej, paragrafy zawsze brzmią groźnie. Co to dokładnie oznacza dla mnie jako zleceniodawcy?

Głos 1 · 17:40 To moment, w którym wielu prezesów naprawdę blednie. Ustawa mówi, co następuje. Wyobraź sobie, że twoja tania firma sprzątająca bankrutuje albo przechodzi kontrolę. I wychodzi na jaw, że wymiguje się od składek na ubezpieczenia społeczne za swoich pracowników.

Głos 2 · 17:55 Czyli nie odprowadza prawidłowo składek na ubezpieczenie emerytalne, zdrowotne albo na wypadek bezrobocia?

Głos 1 · 18:01 Dokładnie. Wtedy kasa chorych albo urząd celny mogą całkowicie legalnie przyjść do ciebie.

Głos 2 · 18:06 Do mnie?

Głos 1 · 18:06 Tak. Ciebie jako zleceniodawcę, jako biuro, które zleciło usługę, można pociągnąć do odpowiedzialności prawnej i obciążyć pełną kwotą. Dopłacasz wtedy z własnej kieszeni składki na ubezpieczenia społeczne, od których uchylał się twój usługodawca.

Głos 2 · 18:20 Chwileczkę, stop, stop. Chcesz mi teraz poważnie powiedzieć, że jeśli moja firma sprzątająca nie płaci swoich podatków i danin, to państwo sięga po konto mojej firmy? Jak to w ogóle jest możliwe?

Głos 1 · 18:33 To ustawowa dźwignia, żeby powstrzymać właśnie ten wyzysk na samym dole łańcucha pokarmowego. Ustawodawca mówi bardzo jasno: nie możesz po prostu udawać, że nic nie widzisz, kiedy oferta jest nienaturalnie tania.

Głos 2 · 18:47 Nieznajomość prawa szkodzi.

Głos 1 · 18:49 Dokładnie. Do pewnego stopnia współodpowiadasz za przestępczą energię swojego usługodawcy. To jest to ogromne ryzyko prawne polowania na okazje w tej branży.

Głos 2 · 18:58 Mocne, to naprawdę ostre. Czyli ta rzekoma okazja za 22 euro to właściwie tykająca finansowa i prawna bomba zegarowa dla mojej własnej firmy?

Głos 1 · 19:08 Absolutnie.

Rozdział 8: Rzetelna droga — przejrzystość od pierwszej minuty (od 19:09)

Głos 2 · 19:09 Okej, w obliczu tak ogromnych ryzyk – jak w takim razie, z łaski swojej, wygląda rzetelna droga? Jeśli kieruję firmą i szukam usługodawcy, jak mam się chronić przed tymi pułapkami? Źródła przedstawiają tu przecież bardzo szczegółowo tak zwane podejście Ruiz.

Głos 1 · 19:25 Dokładnie. A absolutnym rdzeniem tego podejścia jest całkowita przejrzystość od pierwszej minuty.

Głos 2 · 19:31 Jak to wygląda konkretnie?

Głos 1 · 19:33 Pierwszy krok, jaki robią rzetelni usługodawcy tacy jak Ruiz. Nigdy nie ma ofert ryczałtowych wysyłanych ot tak, e-mailem, na ślepo. Kto przysyła ci cenę za 200 metrów kwadratowych, ani razu nie widząc twojego biura od środka, ten nadaje się od razu do kosza.

Głos 2 · 19:49 Aha, bo, jak dowiedzieliśmy się wcześniej przy desk sharingu i psiej sierści, 200 metrów kwadratowych to nie zawsze to samo co 200 metrów kwadratowych.

Głos 1 · 19:59 Zgadza się. Dlatego u prawdziwych profesjonalistów proces wygląda tak. Najpierw jest całkowicie bezpłatna wizja lokalna w obiekcie. Tam naprawdę się wszystkiemu przygląda. Ile jest aneksów kuchennych?

Głos 2 · 20:10 Jakie są tam rodzaje podłóg?

Głos 1 · 20:11 Dokładnie. Jest wykładzina czy parkiet? Jak się tam pracuje? Na tej podstawie sporządza się potem udokumentowany zakres usług. To nie jest po prostu świstek, na którym stoi „sprzątanie”. To niezwykle szczegółowy katalog.

Głos 2 · 20:27 Czyli naprawdę czarno na białym?

Głos 1 · 20:28 Tak. Jest tam dokładna częstotliwość, a przede wszystkim precyzyjne czynności. Na przykład nie stoi tam po prostu „czyszczenie podłóg”, tylko wyraźnie „mycie podłóg metodą półwilgotną”.

Głos 2 · 20:39 To jest różnica.

Głos 1 · 20:40 I to duża. Albo właśnie nie tylko „przecieranie biurek”, tylko „dezynfekcja powierzchni dotykowych”.

Głos 2 · 20:46 To oczywiście tworzy jasne zobowiązania po obu stronach. A jak szybko to potem idzie?

Głos 1 · 20:51 W firmie Ruiz masz wtedy z reguły w ciągu 24 godzin po wizji lokalnej konkretną, dopiętą na ostatni guzik ofertę na stole. A teraz najważniejsza siatka bezpieczeństwa dla ciebie jako klienta.

Głos 2 · 21:02 Okej, co to takiego?

Głos 1 · 21:03 Dostajesz stałą cenę miesięczną, a umowę można wypowiedzieć co miesiąc. Żadnych niekończących się okresów umowy, które wiążą ci ręce na lata.

Głos 2 · 21:13 Chwileczkę, tu muszę jednak zagrać adwokata diabła.

Głos 1 · 21:16 Proszę bardzo.

Głos 2 · 21:17 Dla mnie jako klienta możliwość wypowiedzenia co miesiąc brzmi oczywiście fantastycznie. Zachowuję pełną elastyczność. Ale czy dla firmy sprzątającej, czyli w tym przypadku dla Ruiz, to nie jest niewiarygodne, wręcz rujnujące ryzyko? Chodzi mi o to, że jeśli mam zły miesiąc, to jako klient mogę przecież po czterech tygodniach po prostu się zmyć.

Głos 1 · 21:38 Na pierwszy rzut oka wygląda to na ogromne ryzyko dla firmy, tak. Ale jeśli przyjrzysz się logice branży, to właściwie ostateczna gwarancja jakości.

Głos 2 · 21:47 Co masz na myśli?

Głos 1 · 21:48 Zastanów się nad tym. Kto naprawdę stale wykonuje dobrą pracę, kto uczciwie płaci swoim ludziom, kto ma stabilny zespół i codziennie dostarcza najwyższą jakość, ten po prostu nie musi brać swoich klientów jako zakładników umowami rocznymi czy dwuletnimi.

Głos 2 · 22:04 Aha.

Głos 1 · 22:05 Klienci zostają całkowicie dobrowolnie, bo wszystko działa bez zarzutu. Tylko firmy, które w głębi duszy wiedzą, że ich jakość najpóźniej po dwóch miesiącach całkowicie się załamuje, potrzebują tych długich okresów wypowiedzenia, żeby trzymać cię w niewoli jako płacącego klienta.

Głos 2 · 22:21 Wow. To naprawdę mocna deklaracja. Coś w stylu: jesteśmy tak dobrzy, że wiemy, że nie odejdziesz. Kto dostarcza jakość, nie potrzebuje krępujących umów. To mnie bardzo przekonuje.

Głos 1 · 22:33 Dokładnie tak jest.

Rozdział 9: Podsumowanie i pożegnanie (od 22:35)

Głos 1 · 22:35 Kiedy podsumujemy dziś wszystkie te fakty, obraz staje się niezwykle jasny. Ceny sprzątania w Hamburgu to nie przypadek, to nieubłagana matematyka.

Głos 2 · 22:44 Liczby po prostu nie kłamią.

Głos 1 · 22:45 Zgadza się. Ustawowa stawka z układu zbiorowego w wysokości 15 euro plus nieuniknione ustawowe koszty dodatkowe prowadzą nieuchronnie do czystej podstawy godzinowej w wysokości około 33 euro. Widzieliśmy, że 75 do 80 procent kosztów sprzątania to czyste koszty osobowe. Najzwyczajniej nie ma tu rzetelnego pola do magicznych rabatów.

Głos 2 · 23:10 Kto więc jako firma patrzy na ślepo tylko na najniższą cenę na końcu oferty i nie prosi o wyjaśnienie dokładnych, szczegółowych zakresów usług, ten dosłownie kupuje kota w worku.

Głos 1 · 23:22 Absolutnie.

Głos 2 · 23:23 A co mnie dziś naprawdę uderzyło: przez tę odpowiedzialność za podwykonawców ryzykuje on ostatecznie nawet własną firmę.

Głos 1 · 23:31 Zgadza się. Kto po tych wszystkich ustaleniach powie sobie, że chciałby, żeby całość dla jego własnego biura w Hamburgu została skalkulowana czysto, przejrzyście i uczciwie, znajdzie wszystkie drogi kontaktu w naszych źródłach.

Głos 2 · 23:44 Dokładnie, o tym też chcę jeszcze wspomnieć.

Głos 1 · 23:45 Możesz wyrobić sobie własne zdanie o tym procesie na stronie internetowej Ruiz Gebäudeservice Hamburg albo po prostu zadzwonić tam bezpośrednio w sprawie właśnie takiej bezpłatnej, niewiążącej wizji lokalnej. Numer z dokumentów to 040 54 814 832.

Głos 2 · 24:02 Świetnie! Myślę, że naprawdę naświetliliśmy dziś temat kosztów, a przede wszystkim ryzyk prawnych, ze wszystkich stron. Masz jeszcze dla nas jakąś ostatnią myśl, zanim skończymy?

Głos 1 · 24:11 Tak, mam. I rodzi ona ważne pytanie, na które musisz sobie odpowiedzieć, kiedy następnym razem będziesz myśleć o kosztach swojego biura.

Głos 2 · 24:19 Zamieniam się w słuch.

Głos 1 · 24:20 Rozmawialiśmy teraz dużo o ustawach, ryzykach i twardej matematyce. Ale jeśli wziąć pod uwagę, że czystość twojego biura bezpośrednio i ogromnie wpływa na sprawność umysłową, codzienne samopoczucie, a nawet – co udowodniono – na liczbę dni chorobowych całego twojego zespołu.

Głos 2 · 24:36 To dobra uwaga.

Głos 1 · 24:37 Czy w takim razie uczciwie opłacone, wysoce profesjonalne sprzątanie nie jest ostatecznie najtańszym i najskuteczniejszym ubezpieczeniem zdrowia i produktywności, jakie firma w ogóle może wykupić?

Głos 2 · 24:49 Niezwykle mocna myśl na koniec. Czy to tylko czynnik kosztowy, czy właściwie bezpośrednia inwestycja w mój zespół? Mamy nadzieję, że tą szczegółową analizą udało nam się dać ci zupełnie nowe, nieupiększone spojrzenie za kulisy tej branży.

Głos 1 · 25:05 Też mam taką nadzieję.

Głos 2 · 25:06 W każdym razie życzymy ci powodzenia w patrzeniu na przyszłe oferty dla twojego biura zupełnie innym, znacznie bardziej wyostrzonym okiem. Dzięki za słuchanie i do następnego razu.